Fjalori
GJUHËMBAJTUR

GJUHËMBÁJTUR,~I m. sh. ~, ~IT 1. Ai që mezi flet; që i mbahet goja.
2. Ai që është i matur në të folur, që nuk i lëshon fjalët kot; kund. gjuhëlëshuari. Vetëm gjuhëmbajturit nuk u përfshinëdebat.

GJUHËMBAJTUR

GJUHËMBÁJTUR,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Ajomezi flet; që i mbahet goja.
2. Ajoështë e matur në të folur, që nuk i lëshon fjalët kot; kund. gjuhëlëshuara. Gjuhëmbajtura nuk tha asnjë fjalëtepërt.


Rezultate të ngjashme

GJUHËMBLÉDHËS,~I m. sh. ~, ~IT Mbledhës fjalësh të rralla. Gjuhëmbledhësi mblodhi fjalë të rralla nga folklori.

Shfaq përkufizimin e plotë →

GJUHËMJÁLTË mb. Gojësheqer. Njeri gjuhëmjaltë.

Shfaq përkufizimin e plotë →

GJUHËMJÁLT/Ë,~I m. sh. ~Ë, ~ËT Ai që e ka gojën sheqer. Ngrehu, o vëlla shtrati / se është trazuar fshati / se u përgjunj gjuhëmjalti (kr. pop.).

Shfaq përkufizimin e plotë →

GJUHËMJÁLT/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT Ajo që e ka gojën sheqer. Gjuhëmjalta fitoi zemrat e të gjithëve.

Shfaq përkufizimin e plotë →

GJUHËMPÍRË mb. Që i është lidhur gjuha nga frika a diçka tjetër; që nuk flet dot. Qëndroi gjuhëmpirë, pa nxjerrë asnjë fjalë.

Shfaq përkufizimin e plotë →

GJUHËMPRÉHTË mb. Që është i shkathët e i mprehtë në të folur; gjuhëbrisk. Në debat u dallua si gjuhëmprehtë.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.