Fjalori
GJAKËSUAR

GJAKËSÚAR (i, e) mb. 1. I gjakosur. Me trupgjakësuar.
2. etnogr. Ai që ka hyrëgjak a në hasmëri me dikë; i hasmëruar. Person i gjakësuar.


Rezultate të tjera nga lematizimi ose nga ngjashmëria me formën përfaqësuese: GJAKËSOJ
GJAKËSOJ

GJAKËS/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR kal. 1. Gjakos. E gjakësoi për vdekje.
2. etnogr. Bëj që të biengjak e të nisë gjakmarrja ndërmjet familjeve a ndërmjet fisevendryshme; i futgjak. I gjakësonin për t’i përçarë.
Sin.: përgjak, gjakos, hasmëroj, armiqësoj.


Rezultate të ngjashme

GJÁKËS,~EI mb. Gjakatar, gjakësor. Njeriu gjakës vret viktimën.Sin.: gjakatar, gjakësor, gjakbërës, gjakderdhës, mizor, i përgjakshëm, barbar, i egër, çnjerëzor, bishë.

Shfaq përkufizimin e plotë →

GJÁKËS,~EII mb., bised. I mërzitshëm, i padurueshëm. M’u bë gjakës.Sin.: i mërzitshëm, i padurueshëm, mërzitës, i bezdisshëm, monoton, i stërqitur, i lodhshëm, i paduruar, i padur…

Shfaq përkufizimin e plotë →

GJÁKËS,~II m. sh. ~, ~IT 1. etnogr. Ai që bën një vrasje (sipas zakonit të gjakmarrjes); ai që kërkon gjakun a shpagimin; hasm. Gjakësit u mbyllën në kullën e ngujimit.2. Vrasës. G…

Shfaq përkufizimin e plotë →

GJÁKËS,~III m. sh. ~, ~IT Gjakje, sallam gjaku, kurmagjak.

Shfaq përkufizimin e plotë →

GJAKËSÍ,~AI f. sh. ~, ~TË 1. etnogr. Armiqësi ndërmjet familjeve a ndërmjet fiseve të ndryshme (sipas zakonit të gjakmarrjes); vrasje që bëhet sipas këtij zakoni. Ranë në gjakësi.2…

Shfaq përkufizimin e plotë →

GJAKËSÍ,~AII f. sh. ~, ~TË Lidhje gjaku, farefisni. Kanë gjakësi ndërmjet tyre.

Shfaq përkufizimin e plotë →

GJAKËSÍM, ~I m. sh. ~E, ~ET 1. Gjakosje.2. etnogr. Rënie në gjak me dikë; hasmëri. Kanë qenë në gjakësim.Sin.: gjakosje, hasmëri.

Shfaq përkufizimin e plotë →

GJAKËS/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR kal. 1. Gjakos. E gjakësoi për vdekje.2. etnogr. Bëj që të bien në gjak e të nisë gjakmarrja ndërmjet familjeve a ndërmjet fiseve të ndryshme; i fut në g…

Shfaq përkufizimin e plotë →

GJAKËSÓR,~E mb. Gjakatar. Dorë gjakësore. Regjim gjakësor.

Shfaq përkufizimin e plotë →

GJAKËSÓR,~I m. sh. ~Ë, ~ËT Ai që është i etur për gjak e mizori; vrasës e gjakderdhës; gjakatar. Gjakësorët pushtues. Armët e gjakësorit.Sin.: gjakatar, vrasës, gjakderdhës.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.