Fjalori
GËRBULË

GËRBÚL/Ë,~A f. 1. mjek. Sëmundje e rëndë ngjitëse, që shfaqet me puçrra e me leskralëkurë, që me kalimin e kohës shkakton kalbjen e mishit, i cili bie copa-copa; lebër. Sëmundja e gërbulës. Mjekimi i gërbulës. Të rëntë gërbula! (mallk.)
2. kryes. sh. ~A, ~AT bised. Dokrra, dëngla, gjepura. Na mbushi me gërbula.
Sin.: lebër, gjepura.


Rezultate të tjera nga lematizimi ose nga ngjashmëria me formën përfaqësuese: GËRBUL
GËRBUL

GËRBÚL vep., ~A, ~UR kal. 1. I ngjit gërbulën dikujt, e bëjgërbulet, lebros.
2. Ndot, fëlliq. Gërbul vendin.
Sin.: lebros, fëlliq, ndot.


Rezultate të ngjashme

GËRBÚLËT (i, e) mb. I gërbulur.

Shfaq përkufizimin e plotë →

GËRBÚL vep., ~A, ~UR kal. 1. I ngjit gërbulën dikujt, e bëj të gërbulet, lebros.2. Ndot, fëlliq. Gërbul vendin.Sin.: lebros, fëlliq, ndot.

Shfaq përkufizimin e plotë →

GËRBULÁQ,~E mb. 1. I gërbulur. Plak gërbulaq.2. I ndyrë, i fëlliqur.Sin.: i gërbulur, lebros, i fëlliqur.

Shfaq përkufizimin e plotë →

►GËRBÚL/EM jovep., ~A (u), ~UR vetv. 1. Sëmurem nga gërbula, më bie gërbula.2. Ndyhem, fëlliqem.3. fig. Mbushem plot me diçka, marr me shumicë; ngjishem. U gërbul me katra. U gërbu…

Shfaq përkufizimin e plotë →

GËRBÚLJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET Veprimi ose gjendja kur i ngjit dikujt lebrën.

Shfaq përkufizimin e plotë →

GËRBÚLUR (i, e) mb. 1. Që është i sëmurë nga gërbula, që i ka rënë gërbula, i gërbulët. Njerëzit e gërbulur ishin nga më të mjerët në kohërat antike.2. si em. Ai që është i sëmurë …

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.