Fjalori
FLAKËROHEM

FLAKËR/ÓHEMI jovep., ~ÓVA (u), ~ÚAR 1. v. III Duket sikur merr flakë, përflaket; bëhet flakë i kuq, skuqet. U flakërua qielli. Iu flakërua balli. Iu flakëruan sytë.
2. pës. e FLAKËRÓJI.
Sin.: përflaket, skuqet.

FLAKËROHEM

FLAKËR/ÓHEMII jovep., ~ÓVA (u), ~ÚAR pës. e FLAKËRÓJII. U flakërua tutje.


Rezultate të tjera nga lematizimi ose nga ngjashmëria me formën përfaqësuese: FLAKËROJ
FLAKËROJ

FLAKËR/ÓJI vep., ~ÓVA, ~ÚAR 1. jokal., v. III Digjet duke bërë flakë; lëshon një dritëfortë e të menjëhershme. Flakëron zjarri. Flakëronte dielli. Flakërojnë shkëndijat.
2. v. III Duket sikur merr flakë, përflaket; kuqëlon. Flakëron horizonti. Flakërojnë flamujt në erë.
3. v. III Shkëlqen fort, shndrit (edhe fig.). I flakëronte fytyra. I flakëronin sytë.
4. kal., v. III I jep një ngjyrëkuqe, të ndezur, e ndez, e përflak, e bën që të kuqëlojë. Dielli e flakëroi qiellin.
5. kal. E djeg shumë diçka, e përzhit. E flakëroi bukën (kuleçët etj.).
6. v. III, fig. Ndizet flakë, zien, vlon. I flakëron zemra. I flakëron gjaku.
7. kal., fig. Mbush me ndjenjazjarrta. Ia flakëroj zemrën flakë. Ia flakëroi shpirtin.
8. kal. Godas me pëllëmbë, i jap një shuplakë. E flakëroi mu në mes të dhomës.
Sin.: flakërit, skuq, përflak, përshkëndit, shndrit, përcëlloj, djeg, përzhit.
I flakëron *gjaku (dikujt). I flakërojnë *sytë (dikujt). flakëron *zemra.

FLAKËROJ

FLAKËR/ÓJII vep., ~ÓVA, ~ÚAR 1. kal. Hedh me forcë, flak. E flakëroi përdhe.
2. jokal. Sulem me shpejtësimadhe në një drejtimcaktuar, lëshohem menjëherë diku; largohem me shpejtësi. Flakëruan njerëzit. Flakëruan copërat. Flakëroi si vetëtima.


Rezultate të ngjashme

FLAKËRÍ/JI vep., ~VA, ~RË jokal., v. III 1. Digjet me flakë; lëshon dritë të fortë, shkëlqen, flakëron. Flakërijnë zjarret. Flakërinin xixat. 2. Shkëlqen, shndrit, flakëron (edhe f…

Shfaq përkufizimin e plotë →

FLAKËRÍ/JII vep., ~VA, ~RË kal. Hedh me forcë diçka, flakëroj, flak. E flakëriu era.Sin.: flakëroj, flak.

Shfaq përkufizimin e plotë →

FLAKËRÍM,~II m. sh. ~E, ~ET 1. Djegia e diçkaje me flakë e dritë të fortë; flakërimë. Shoh flakërimet e zjarreve.2. Shkëndijë, xixë që del kur digjet a kur shpërthen diçka. Flakëri…

Shfaq përkufizimin e plotë →

FLAKËRÍM,~III m. sh. ~E, ~ET Flakje. S’e honepsi flakërimin e librave ashtu!

Shfaq përkufizimin e plotë →

FLAKËRÍM ndajf. Shumë shpejt; menjëherë, vetëtimthi; flakërimë. Erdhi flakërim.Sin.: flakërimë, flakërimthi, menjëherë, vetëtimthi.

Shfaq përkufizimin e plotë →

FLAKËRÍM/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Dritë e fortë në ngjyrë të flakës, që shfaqet menjëherë dhe të vret sytë. Flakërima e vetëtimës. 2. Zjarrmi; ethe. E shqetësoi flakërima gjithë natë…

Shfaq përkufizimin e plotë →

FLAKËRÍTI vep., ~A, ~UR FlakërojI. E flakëriti qiellin.Sin.: flakëroj, skuq, përcëlloj.

Shfaq përkufizimin e plotë →

FLAKËRÍTII vep., ~A, ~UR FlakërojII. E flakëriti në erë.

Shfaq përkufizimin e plotë →

FLAKËR/ÓJI vep., ~ÓVA, ~ÚAR 1. jokal., v. III Digjet duke bërë flakë; lëshon një dritë të fortë e të menjëhershme. Flakëron zjarri. Flakëronte dielli. Flakërojnë shkëndijat.2. v. I…

Shfaq përkufizimin e plotë →

FLAKËR/ÓJII vep., ~ÓVA, ~ÚAR 1. kal. Hedh me forcë, flak. E flakëroi përdhe. 2. jokal. Sulem me shpejtësi të madhe në një drejtim të caktuar, lëshohem menjëherë diku; largohem me s…

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.