Fjalori
FLAKË

FLÁK/Ë,~A f. sh. ~Ë, ~ËT 1. Pjesë e dukshme e zjarrit, rrymë e një gazi a avulli që digjet e shpërndan dritë e nxehtësi, zakonisht e kuqe deri në të verdhë, që ngrihet lart kur digjet diçka. Flakë e kuqe (e verdhë). Flaka e zjarrit (e llambës). Gjuhët e flakës. Bën (nxjerr, lëshon) flakë. Shuaj flakën.

2. fig. Shkëlqim; diçkashkëlqen. Flaka e syve.

3. fig. Vrull, hov; ndjenjë e fuqishme, zjarr. Flaka e miqësisë (e dashurisë). Flaka e zemërimit.

Sin.: zjarr, fugë, horë, shkëlqim, vrull, hov.

FLAKË

FLÁKË mb. 1. fig. Shumë i ndritshëm, që shkëlqen ngaqë është fare i ri (për një rrobë, për një send prej metali etj.); fare i ri. E kishte fustanin flakë.
2. fig. është shumë i kuq; që shkëlqen si zjarri. Me sytë e saj flakë.
Sin.: i ri, i kuq, i zjarrtë.

FLAKË

FLÁKË ndajf. Shumë; menjëherë. Flakë i kuq (i ri). I ndezi zemrat flakë. E mori flakë.
Sin.: shumë, krejt, menjëherë.
Flakadjeg, prushingroh fj. u. mbështetu te diçkaështë e qëndrueshme dhe jo të diçkakalon shpejt. U flakëfytyrë (dikush) u skuq shumë nga turpi, nga zemërimi etj.; u turpërua shumë; u nxeh keq; u specfytyrë; u prushfytyrë; u lulëkuqefytyrë; mori flakë. U *tym e flakë (dikush). E bëri *tym e flakë (diçka). rëntë flaka! mallk. u djegsh!; u përvëlofsh! I ra flaka (diçkaje). 1. Nuk gjendet gjëkundi, është mbaruar e tëra e s’ka fare, është zhdukur krejt; i ra flama; i ra murtaja. 2. Është zhdukur krejt, është shkatërruar fare, ka mbaruar, ka marrë fund; i ra zjarri. I doli flaka (diçkaje) u zbulua, u mor vesh ngagjithë, nuk është më e fshehtë; i doli tymi; i doli (i ra) era; dolishesh (diçka). del flakë nga koka shih del tym nga koka. digjet zemra flakë (për diçka) kam dëshirëflaktë për diçka, përvëlohem për të. *Fill e flakë. Flakë për (më) flakë çast; menjëherë me diçka tjetër, po në atë çast; fill e flakë; në flakëpushkës (të agzotit); zjarr për zjarr; aty për aty. Flakë kashte vrull që nuk mban për një kohëgjatë; nismë që nuk zgjat shumë; diçka e përkohshme, që shuhet a që harrohet shpejt; zjarr kashte. flakëpushkës (të agzotit) me shpejtësi shumëmadhe, shumë shpejt; menjëherë, në çast; flakë për (më) flakë; fill e flakë; zjarr për zjarr; aty për aty. Fut flakën (dikush) ndez sherrin, fut grindjen diku; përçan njerëzit; fut zjarrin; i hedh benzinë zjarrit. Hidhetflakë (dikush) bën diçkarrezikshme, vepron pa përfillur fare rrezikun e madh, turret me guxim për dikë a për diçka; hidhet zjarr. Është flakë e zjarr (dikush). 1. Është shumë i gjallë e i shkathët, është shumë i hedhur, është zhivë; jepet me shpirt pas dikujt a pas diçkaje; është zjarr e flakë.2. Është i rrëmbyer, nuk e përmban veten; është gjaknxehtë e shumë i ashpërsjellje; (është) zjarr e flakë. Është flakë e gjallë (dikush) shih është flakë e zjarr (dikush). Është *zjarr e flakë (dikush). I dha flakë (diçkaje) shih i dha zjarr (diçkaje). E ka zemrën flakë (dikush) shih e ka zemrën zjarr (dikush). Mori flakë. 1. (diçka). Mori hov e po zhvillohet shpejt, u rritkulm, u ndez; mori zjarr. 2. (dikush). U zemërua e u nxeh menjëherë, shpërtheu nga zemërimi, u inatos shpejt; u flakë (në fytyrë). Kur mori flaka *çatinë. Më mori flakë shpirti u ndeza nga një ndjenjë e fuqishme, jam në një gjendjengritur shpirtërore; m’u ndez zemra; m’u dogj (m’u përvëlua, m’u zhurit) shpirti. Ia ndez *zemrën (flakë) (dikujt). ndizet *zemra (flakë) (për dikë). Shuaj flakën ndal një sherr a fashit një gjendjeacaruar keq, e zbut a e ndal një grindje. I vuri flakën (diçkaje). 1. E ndezi; e dogji; i vuri zjarrin; i vuri fitilin; i vuri benzinën. 2. E la, e braktisi pa çarë kokën se do të shkatërrohet; e la në mëshirëfatit; i kalli (i futi) flamën.


Rezultate të tjera nga lematizimi ose nga ngjashmëria me formën përfaqësuese: FLAK


Rezultate të ngjashme

FLÁKËS,~E mb. Që vijnë flakërimthi njëri pas tjetrit. Goditje flakëse. Plumba flakës.

Shfaq përkufizimin e plotë →

FLÁK vep., ~A, ~UR kal. 1. Hedh tutje menjëherë e me forcë diçka; hedh larg, flakëroj; përplas. Flak gurin. Flak shtizën. E flaku në tokë. 2. fig. E largoj me përbuzje dikë a diçka…

Shfaq përkufizimin e plotë →

FLAKÁR,~I m. sh. ~Ë, ~ËT Bukë e hollë, zakonisht e rrumbullakët, që piqet shpejt e shpejt në zjarr, bukë e pjekur me një flakë; kulaç. Hëngri disa flakarë.Sin.: kulaç, flakadar.

Shfaq përkufizimin e plotë →

►FLÁK/EM jovep., ~A (u), ~UR vetv. 1. Lëshohem shpejt e me vrull mbi dikë a mbi diçka, vërsulem, vrullem. U flaka drejt kroit.2. pës. e FLÁK. Ishte flakur si pa të keq.Sin.: vërsu…

Shfaq përkufizimin e plotë →

FLÁKJ/E,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Hedhje mënjanë (e diçkaje të panevojshme etj.). Iu kujtua flakja e rrobave në rrugë. 2. sport. Hedhje. Flakja e çekiçit (e gjyles, e diskut, e shtizës)…

Shfaq përkufizimin e plotë →

FLAK/ÓJI vep., ~ÓVA, ~ÚAR FlakërojI; shkëlqej. Flakonte zjarri.Sin.: flakëroj, skuq.

Shfaq përkufizimin e plotë →

FLAK/ÓJII vep., ~ÓVA, ~ÚAR Praroj; laj me ar. Flakoi bizhuteritë.

Shfaq përkufizimin e plotë →

FLAKÓN,~I m. sh. ~E, ~ET farm. Shishe e vogël për ilaçe. Farmacistja i dha dy flakone.

Shfaq përkufizimin e plotë →

FLÁKTË (i, e) mb. 1. Që ka shkëlqim dhe ndriçim verbues, që është si flakë; që të djeg shumë, i nxehtë; flakërues. Rreze të flakta. Ngjyrë e flaktë. Diell i flaktë.2. fig. Që është…

Shfaq përkufizimin e plotë →

FLÁKUR (i, e) mb. 1. Që është hedhur tej si i pavlefshëm ose i panevojshëm. Sende (rroba) të flakura.2. I hedhur me forcë. Çanta të flakura.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.