Fjalori
FAT

FAT,~I m. sh. ~E, ~ET fet., filoz. 1. Fuqi e panjohur, që besohet se përcaktonmënyrëpashmangshme ecurinë e jetësnjeriut ose rrjedhën e ngjarjeve. E la në mëshirëfatit (dikë a diçka).
2. Gërshetim rrethanash a lidhje ngjarjeshrastitjetën e njeriut; rrjedhë ngjarjeshmbarojnë me një fundkënaqshëm; mbarësi (edhenjësi frazeologjike). E solli fati. Është me fat. Për fat të mirë fatmirësisht. Për fat të keq fatkeqësisht. Fat i bardhë.
3. E ardhmja e dikujt a e diçkaje. Nuk dihet se si do të jetë fati i tij. Fati i njeriut. Kujdesem për fatin e fëmijëve.
4. Pjesa që i takon dikujt për të marrë. Iu fat i erdhi diçka e mirë.
5. Bashkëshort; bashkëshorte. E mori për fat u martua. Fati i parë është i mbarë (fj. u.).
Sin.: e shkruar, e thënë, orë, rrisk, rrësk, kësmet, nafakë, baft, yll, e ardhme, ogur, short.
bëhet fat (diçka) më vjen diçka e mirë, zakonisht vetë e pa e pritur; arrijkem diçka që më pëlqen; ecën fati (për diçka);bëhet kësmet vjet. Më ka buzëqeshur fati më ka ecur mbarëjetë; kam parë ditëmira; më erdhi papritur një e mirë e madhe. I doli fati (dikujt) e gjeti bashkëshortin, u fejua a u martua (zakonisht për vajzat); i doli kësmeti vjet.; i doli asi thjeshtligj.; kund. iu thye fati. ecën fati (për diçka) shkon gjithnjë mbarë, kam fat gjithnjë, jam me fat; bëhet fat (diçka). Për fat të keq fatkeqësisht, mjerisht; kund. për fat të mirë. Për fat të mirë fatmirësisht, lumturisht; kund. për fat të keq. Për *ironifatit iron. libr. E ka fatin me *barrë (dikush). E ka lënë në *dorëfatit (dikë a diçka). E lë në *mëshirëfatit (dikë a diçka). Rrota e fatit ngjarjet e paparashikuarajetën e njeriut. Çastvendos fatin, çast i pashmangshëm, i paracaktuar. Iu thye fati (dikujt) u nda nga burri; nuk u lidh dot me një burrë, nuk u martua dot me të; iu prish fejesa (zakonisht për vajzat); kund. i doli fati.


Rezultate të ngjashme

FATÁL,~E mb., fet., filoz. 1. Që besohet se është përcaktuar nga fati dhe është i pashmangshëm; që vendos për fatin a të ardhmen e njerëzve. Forca fatale. Çast fatal. 2. Që sjell d…

Shfaq përkufizimin e plotë →

FATÍ,~A f. sh. ~, ~TË mit. Secila nga tri figurat e përrallave popullore, që përfytyroheshin si gra, të cilat gjoja vinin te djepi i fëmijës natën e tretë të lindjes dhe paracakton…

Shfaq përkufizimin e plotë →

FATKÉQ,~E mb. 1. Që ka fat të keq, që e ndjekin fatkeqësitë, fatzi; që është për të ardhur keq a për t’u mëshiruar (për njerëzit); kund. fatmirë. Djalë fatkeq.2. Që vjen me diçka t…

Shfaq përkufizimin e plotë →

FATKÉQ,~I m. sh. ~Ë, ~ËT Ai që ka fat të keq. Ishte një nga fatkeqët e lagjes.Sin.: fatzi, fatkob, fatkorb, fatlig, bjerrafat, ogurkeq, lumëmadh, orëkeq, orëlig, orëprapë, orëfjet…

Shfaq përkufizimin e plotë →

FATKÓB,~E mb. Fatzi. Vajzë fatkobe.Sin.: fatzi, fatkeq, fatkorb, bjerrafat, fathumbur.

Shfaq përkufizimin e plotë →

FATKÓB,~I m. sh. ~Ë, ~ËT Fatzi. Iu dhimbs fatkobi.Sin.: fatzi, fatkeq, fatkorb, bjerrafat, fathumbur.

Shfaq përkufizimin e plotë →

FATLÍG,~Ë mb. Fatkeq. I ndihmonte njerëzit fatligj.Sin.: fatkeq, fatzi, fatkob, fatkorb, fathumbur, fatgremisur, fatpërmbysur, i pafat, bjerrafat, fatmjerë, orëkeq, orëlig, orëfje…

Shfaq përkufizimin e plotë →

FATÓS,~I m. sh. ~A, ~AT 1. Trim i madh; kreshnik. Fatosat e atdheut.2. vjet. Nxënës i ciklit të ulët të arsimit fillor deri në moshën nëntë vjeç. Kori (grupi) i fatosave.Sin.: tri…

Shfaq përkufizimin e plotë →

FATZÍ,~U m. sh. ~NJ, ~NJTË Ai që ka fat shumë të keq, ai që nuk i ecën fare fati; fatkeq; kund. fatbardhë. Ç'e gjeti, fatzinë!Sin.: fatkeq, fatkob, fatkorb, fatshkretë, bjerrafat,…

Shfaq përkufizimin e plotë →

FAT/ZÍ,~ZÉZË mb. 1. Që ka fat shumë të keq, që nuk i ecën fare fati; fatkeq; kund. fatbardhë. Djalë fatzi.2. Që ka pësuar një fatkeqësi të madhe. Grua fatzezë. Sin.: fatkeq, fatko…

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.