Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
FÁR/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Kokërr drithi ose e bimëve të tjera, që zhvillohet nga pllenimi i lules dhe që mund të mbillet për të riprodhuar një bimë; bërthama e disa frutave që përdoret për t’u mbjellë; secila nga kokrrat e forta që ndodhen në tulin e lëngshëm të disa frutave e perimeve. Farë e veshur. Fara luledielli. Farat e fikut. Riprodhim me farë. Fuqia mbirëse e farës.
2. përmb. Kokrrat më të mira e të zgjedhura të drithërave, të perimeve etj., që përdoren për të mbjellë. Farë e zgjedhur. Farë vendi. Farë misri (gruri). Farë liri bot. (lat. Linum usitatissimum), që përdoret si ushqim, me përmbajtje të lartë në fibra, acide yndyrore omega dhe antioksidantë. Ruaj për farë.
3. sh. ~ËRA, ~ËRAT Lloje të ndryshme kokrrash të zgjedhura bimësh që përdoren për t'i mbjellë. Farëra vajore. Koleksion farërash.
4. zool. Veza e disa kandrrave ose e disa kafshëve, nga e cila zhvillohet larva. Fara e krimbit të mëndafshit. Farë peshku.
5. bised. Spermë. Farë mashkulli. Organi i farës.
6. bot. Vezore e pllenuar. Vezorja bëhet farë.
7. Lëndë organike që e bën diçka të tharmëtohet ose të ngjizet dhe që përdoret për të zënë kos, djathë a brumë; tharm. Farë kosi. Farë buke (brumi) tharm. Farë djathi. Zë me farë.
8. fig. Diçka që shërben si burim e si shkak për lindjen e zhvillimin e një ndjenje, të një ngjarjeje etj., spica. Fara e dyshimit. Fara e tradhtisë. Fara e kryengritjes.
9. përmb. Grup njerëzish që kanë lidhje gjaku nga babai; pasardhës, pinjoll. Farë e shtueshme. Me soj e me farë me gjithë farefisin. I humbi fara. Mos lëntë farë pas! mallk.
10. përmb. Grup njerëzish të një kombi a të një race. Farë shqiptare. Fara më e vjetër në botë.
11. Tërësia e qenieve, e sendeve ose e dukurive që kanë tipare të përbashkëta dhe dallohen nga qeniet, sendet ose dukuritë e tjera; lloj. Janë të një fare. Gjendet në disa farë. Farët e fjalive (gjuh.).
✱Sin.: farëz, bërthamë, tharm, vezë, spermë, spicë, soj, rod, rasat, markë, lloj, racë.
♦ Si *ara e fara mospërf. As farë e as fis, as degë e as lis pa asnjë lidhje gjaku, pa lidhje farefisnore; presh në kosh e farë ndarë; jam (bie) shtatë hostenë e një në majë (me dikë). Ka dalë farë. 1. (diçka). Është shfarosur krejt, është zhdukur, s’gjen asgjë prej saj; i humbi (iu shua) fara (diçkaje). 2. (dikush). Ka humbur vetitë më të mira të karakterit, ka humbur cilësitë e njeriut të mirë, s’është më ashtu i mirë si ka qenë a si duhet të jetë njeriu. Me *farë e me fis. Pa *farë e pa fis. Farë e keqe përb. njeri i keq, i pandreqshëm, që dëmton të tjerët; keqbërës; bimë e keqe; pjellë e keqe (e shejtanit); kund. farë e mirë. Farë kungulli dikush a diçka që shtohet shumë, që shumohet shpejt e përhapet gjithandej. Farë e mirë njeri me veti të mira morale, njeri i mirë, që s’i bën keq askujt; kund. farë e keqe. E hedh farën në *lumë (dikush). E hedh farën në *shkëmb (dikush). E hedh farën në *ujë (dikush). I humbi (iu shua) fara (dikujt a diçkaje) s’gjendet asgjëkundi; u zhduk fare; u shfaros; ka dalë fare (dikush a diçka); humbi si fasulja në vegsh (dikush a diçka). Ia humbi (ia shoi) farën (dikujt a diçkaje) e zhduku me rrënjë, e shfarosi dikë a diçka; e nxori (e qiti) fare (dikë a diçka). (Është) me dy fara në majë (dikush) mospërf. është shumë mendjelehtë e i papjekur, ka fare pak mend në kokë; është i lehtë nga mendja; nuk ka (as) pesë (as dy) para mend; karafil nga mendja tall. Në këtë farë feje kështu, në këtë mënyrë, kësodore. *Kungull (trangull) pa fara tall. Mbill (hidh) farë e korr farë. 1. Është tokë jopjellore, është tokë ku s’bëhet bereqeti. 2. Nuk nxjerr ndonjë fitim dikush nga një veprim a nga ndonjë punë tjetër; sa jep merr. E nxori (e qiti) fare (dikë a diçka) e shfarosi, e zhduku krejt, sa s’i gjendet më asgjë a as një njeri; ia humbi (ia shoi) farën (dikujt a diçkaje). As një për farë asgjë, as një thërrime ose as edhe vetëm një të paktën; as një send ose as një njeri i vetëm nga ata që ishin; asnjë për be. *Presh në kosh e farë ndarë iron. Me *rrënjë e me farë. I shkon për farë (dikujt) kështu e ka pasur zakon (për sjelljen etj.); e ka të trashëguar; e ka për fis. *Trangull pa fara tall. Ia treti farën (dikujt) keq. shih e fshiu (e zhduku) nga faqja e dheut (dikë).
FÁRE ndajf. 1. Krejt, tërësisht; në mënyrë të plotë, plotësisht. E mbaroi fare. Harrova fare.
2. Asnjëherë, askurrë. S'e kam parë fare që atë ditë
3. Aspak. S’e kuptoi fare si shkuan gjërat. Pa bërë zë fare.
4. Shumë. Fare i ri. Fare mirë. Fare afër.
✱Sin.: krejt, tërësisht, plotësisht, asnjëherë, askurrë, aspak, shumë.
♦ Është bërë fare (dikush). 1. Është ligështuar shumë trupërisht e shpirtërisht, është bërë si mos më keq, ka mbaruar, është lëshuar; ka marrë fund. 2. Është bërë budalla i madh; është i lënë, ka rrjedhur fare; e ka humbur fillin; e ka humbur toruan; e ka humbur busullën. Nuk i ngjit fare (dikush a diçka) nuk e pëlqen; nuk e afron, i qëndron larg; kund. e ka (shkon, është) gjalpë e vaj (me dikë). Për fare përgjithmonë. Do ta marr nusen për fare.
FARËCÁK,~U m. sh. ~Ë, ~ËT Kalli misri i lënë për farë. Ruajti shumë farëcakë.
Shfaq përkufizimin e plotë →FARËKÚQ,~E mb. Që i ka farat a kokrrat të kuqe (për misrin ose për orizin); që e ka pjesën e brendshme dhe farat në ngjyrë të kuqe (për fikun). Bleu misër farëkuq.
Shfaq përkufizimin e plotë →FÁRËS,~E mb. 1. Që ka shumë fara, faranik. Kungull farës. Domate farëse. 2. Që ruhet për t’u mbjellë, që lihet për farë. Misër farës. Bostan farës. 3. Që lëshon shumë fara; që jep …
Shfaq përkufizimin e plotë →FÁRËS,~I m. sh. ~, ~IT Kokrra drithi, trangulli, bostani etj. që lihen për farë. Farësit i lënë të piqen mirë. ✱Sin.: farashuk, faror, farosh.
Shfaq përkufizimin e plotë →FARËSÍ,~A f. përmb. Tërësi e të lindurve të një gjaku; brez. Farësia e vjetër.✱Sin.: brez, farefisni, farefis, fis, fisëri, farësi, afri, gjakësi.
Shfaq përkufizimin e plotë →FARËTÁR,~I m. sh. ~Ë, ~ËT Farëhedhës, farëtor. Doli në arë bashkë me farëtarët.✱Sin.: farëhedhës, farëtor, mbjellës.
Shfaq përkufizimin e plotë →FARËTHÍ mb., shar. I pabesë. Ishte një burrë farëthi.
Shfaq përkufizimin e plotë →FÁRËZ,~A f. sh. ~A, ~AT zvog. e FÁRË. Farëza luledielli. Farëzat e fikut. Ha farëza.♦ Me dy farëza në kokë (dikush) mospërf. jo shumë i zgjuar, që nuk shquhet për zgjuarsi; mendjel…
Shfaq përkufizimin e plotë →FARË/ZÍ,~ZÉZË mb. Që i ka farat të zeza a të errëta; që është me fara të zeza (për shalqirin, hurmat etj.). Hurmë farëzezë. Shalqi farëzi.
Shfaq përkufizimin e plotë →FARËZÍ,~U m. sh. ~NJ, ~NJTË Shalqi që i ka farat të zeza a të errëta. Mbolli më shumë farëzinj.
Shfaq përkufizimin e plotë →
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Fjalë që rimojnë ose mbarojnë me të njëjtat germa.
Kërko forma në përkufizime ose shembuj. _
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë