Fjalori
ESHKËT

ÉSHKËT (i, e) mb. 1.përdoret për të bërë eshkë. Kërpudhë e eshkët.
2. Që nuk digjet mirë e nuk bën prush (për drutë). Dru i eshkët.
3. fig. është i thatë e i rrudhur (për njerëz). Plak i eshkët. Ishte i eshkët. Më pa me fytyrën e tij të eshkët.
Sin.: i thatë, i eshkosur, i eshkuar, i fishkur, i rrudhur, eshkor.


Rezultate të ngjashme

ESHKËTÍR/Ë,~A f. 1. Dru i eshkët. Shko e merr ca eshkëtirë. 2. fig. përçm. Njeri i eshkët. Ishte bërë një eshkëtirë. Ajo eshkëtira që të rri afër.

Shfaq përkufizimin e plotë →

ESHKËTÓR/E,~JA f. sh. ~E, ~ET Eshkore. Nxjerr nga eshkëtorja.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.