Fjalori
EMËRSHUAR

EMËRSHÚAR mb. 1. Që i është shuar emri; që iu shoftë emri. Shenjti përfundon emërshuardukje.
2. si em. Ai që ka kohë që ka vdekur. Ishte, si ishte, emërshuari e donte vendin e vet. Nuk e përmend emrin e atij emërshuarit.
Sin.: emërharruar, emërfikur, emërhumbur, emërshqimur, emërshuar.


Rezultate të ngjashme

EMËRSHÉNJT/Ë,~I m. 1. Ai që ka emrin e një shenjtori. Në ballë, një emërshenjtë, i gdhendur bukur.2. Dikush që dallohet për virtyte të larta. Emërshenjti i të gjitha kohërave. Emër…

Shfaq përkufizimin e plotë →

EMËRSHÉNJT/Ë,~A f. 1. Ajo që ka emrin e një shenjtoreje. 2. Dikush që dallohet për virtyte të larta. - Kush tjetër, veç emërshenjta “Nënë”, veç e mira grua! (poet.)

Shfaq përkufizimin e plotë →

EMËRSHÍTUR mb. Që e ka shitur emrin dhe dinjitetin e vet. Krijesë emërshitur me disa fytyra. Tradhtar emërshitur.

Shfaq përkufizimin e plotë →

EMËRSHKRÍM,~I m., fet. Shkrimi i emrit të shenjtorit apo i fjalëve nga Shkrimi i Shenjtë tek një ikonë. Çështja e emërshkrimit të ikonave në gjuhën shqipe. Simbolika e emërshkrimev…

Shfaq përkufizimin e plotë →

EMËRSHQÍMUR mb. Emërshuar.

Shfaq përkufizimin e plotë →

EMËRSHQÚAR mb. Që ka një emër të njohur e të shquar. Kundroj me dhimbje zbrazjen e kësaj krahine emërshquar. Djaloshi u bë figura e konsensusit mes atyre burrave emërshquar. Kanë m…

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.