Fjalori
EMËRNDRITUR

EMËRNDRÍTUR mb., lart. 1. Që ka emërndritur; emërmadh; kund. emërlig. Atdhetar emërndritur. Përvjetor emërndritur. Dy dëshmorë emërndritur. Krahina emërndritur.
2. si em. Ai që ka emërndritur. shkruash për emërndriturin Sami Frashëri, nuk është aspak e lehtë. Emërndriturit e historisëkrahinës.
Sin.: famëmadh, emërmadh, emërbardhë, emërmirë.

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.