Fjalori
EGËR

ÉGËR (i, e) mb. 1.rron i lirëkushte natyrore, që nuk është zbutur nga njeriu; kund. i butë. Kafshë e egër. Derr i egër. Kalë i egër. Shpend i egër. Pëllumb i egër. Rosë e egër. Bletë e egër bletë pylli.
2.mbin e rritet vetiunatyrë, që nuk mbillet nga njeriu e nuk rritet nën kujdesin e tij; kund. i butë. Borzilok i egër. Dardhë (mollë, qershi) e egër. Rrush (fik, ftua) i egër. Lakër e egër. Presh i egër. Hudhër e egër. Kulpër e egër. Trëndafil i egër.
3. I paqytetëruar, i vrazhdë e i ashpër (për njerëz e fise); që jeton si në kohët e parakrijimitshoqërisë njerëzore; parak. Njeri i egër. Fiset e egra. Zakoneegra.
4.është tërë male e shkëmbinj, ku nuk ka shkelur a është vështirëshkelë këmba e njeriut; i pabanuar, i ashpër, i shkretë. Vend i egër. Male (gërxhe) të egra.
5. punohet me vështirësi e jep fare pak prodhim (për një vend); kund. i butë. Truall i egër. Tokaegra. Viseegra.
6. është shumë i ftohtë; i ashpër (për motin, për klimën etj.); kund. i butë. Dimër i egër. Mot i egër. Klimë e egër. Stinë e egër.
7. është shumë i fortë e i pakëndshëm (për duhanin, uthullën etj.); kund. i butë. Duhan i egër. Uthull e egër. Raki e egër.
8. fig. është shumë i vrazhdë e i ashpër ndajtjerëve; i rreptë; kund. i butë. Njeri i egër. Zë i egër. Shikim (vështrim) i egër. Fytyrë e egër. Zakoneegra. Ligjeegra. Kanun i egër. Ishte (u ) i egër.
9. fig. Që nuk mund t’i afrohesh dot, i ashpër e i pazbutur (për një kafshë); kund. i urtë. Kalë (ka) i egër. Mushkë e egër.
10. fig. Që nuk është i shoqërueshëm e i afrueshëm (zakonisht për njerëzit); kund. i afrueshëm. Fëmijë i egër. Është e egër.
11. fig. I përgjakshëm; i pamëshirshëm, çnjerëzor, shtazarak. Luftë e egër. Sulm i egër. Shfrytëzim i egër. Armik i egër. Britma (klithma, ulërima) të egra. Ndjenjë e egër. Dëshirë e egër. Shpifje e egër.
12. Pjesë e dytë e emërtimevepathjeshta për disa kafshë e bimërrojnë a rritenlirënatyrë. Dhi e egër. Mace e egër. Gjel i egër. Duhan i egër. Dushk i egër. Elb i egër. Frashër i egër. Gështenjë e egër. Kafe e egër. Kumbull e egër. Kungull i egër. Li i egër. Mel i egër. Pambuk i egër. Qershi e egër. Tërshërë e egër. Thanë e egër. Zjarri i egër (zjarri i duhanit). Vishnjë e egër.
Sin.: egrosh, i paqytetëruar, i pazbutur, i pazbutshëm, i vrazhdë, i ashpër, parak, i pabanuar, i shkretë, i ftohtë, i fortë, i pakëndshëm, i rreptë, mizor, i papërmbajtur, i përgjakshëm, i pamëshirshëm, çnjerëzor, shtazarak, egëran, egërcak, egërsor.
*Bar i egër keq. *Dhi e egër.

EGËR

ÉG/ËR,~RIT (të) as. Egërsisjellje e në fjalë; kund. butët. Me të egër me të keq, duke u grindur. Foli me të egër. Sillej me të egër. E qortoi me të egër. E mori me të egër. Herë me të butë e herë me të egër. Të egrit e tjetritvret. (fj. u.)


Rezultate të ngjashme

EGËRÁN,~E mb. 1. I egër. Sjellje egërane. Urrejtja e tij egërane. Natyra egërane e sistemit diktatorial.2. si em. m. e f. Sipas kuptimit të mbiemrit. - Larg egëranit! - Mos rri me …

Shfaq përkufizimin e plotë →

EGËRCÁK,~E mb., keq. 1. I egër (për njerëzit dhe për kafshët shtëpiake). Sytë egërcakë. Baladë egërcake. Mace egërcake. Më bënë egërcak. 2. si em. m. e f. Sipas kuptimit të mbiemri…

Shfaq përkufizimin e plotë →

EGËRCÁK,~U m. sh. ~Ë, ~ËT Vend me barëra të këqija. Ai egërcak nuk punohej. Kopshti, një egërcak dhe i harruar.

Shfaq përkufizimin e plotë →

EGËRLÉ,~JA f. sh. ~, ~TË bot. (lat. Olea oleastër) Ulli i egër, ullastër. Egërleja në fund të rrugës. E preu egërlenë. Faqja e kodrës me egërle. Sin.: ullastër, gërthac.

Shfaq përkufizimin e plotë →

EGËR/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR kal. Egërsoj. - Mos më egëro shumë.

Shfaq përkufizimin e plotë →

EGËRÓR,~E mb., arb. I egër. Nuk mund të ishe kaq egërore. Sjellje egërore.

Shfaq përkufizimin e plotë →

EGËRSÍ,~A f. sh. ~, ~TË 1. nj. Të qenët i egër dhe i pazbutur (për kafshët). Egërsia e tigrit. Kuajt jetonin ende në egërsi në pyll. Macja ruan ca tipare nga egërsia e dikurshme. 2…

Shfaq përkufizimin e plotë →

EGËRTÍ,~AI f., përmb. 1. Tërësia e kafshëve të egra, egërsirat. Ka egërti në mal. I hëngri egërtia. 2. euf., përmb. Ujqit. Ra egërtia ndër dhen.

Shfaq përkufizimin e plotë →

EGËRTÍ,~AII f. 1. Dora e parë e suvatimit që i jepet një muri. Presin sa të thahet egërtia. Egërtia digjet në këtë vapë. 2. Muret e një ndërtese pa suva, karabina. E la shtëpinë eg…

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.