Fjalori
DURUAR

DURÚAR,~I (i) m. sh. ~, ~IT (të) Ai që është i duruar a i durueshëm. I duruari, i fituari (i trashëguari). (fj. u.).

DURUAR

DURÚAR,~A (e) f. sh. ~A, ~AT (të) Ajoështë e duruar a e durueshme. E duruara, e trashëguara. (fj. u.).


Rezultate të tjera nga lematizimi ose nga ngjashmëria me formën përfaqësuese: DUROJ
DUROJ

DUR/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR 1. kal. edhe jokal. I përballoj dhe i kaloj vështirësitë, dhembjet, shqetësimet, vuajtjet, fatkeqësitë etj. i qetë e gjakftohtë, pa u ankuar e pa u ligështuar; i bëj ballë a i qëndroj një ndikimi, një veprimi ose një ngacmimijashtëm; jamgjendjemposht një dëshirë, një nevojë, një kërkesëorganizmit, që më tundon a më mundon. I duroi dhembjet (vuajtjet, fatkeqësitë). E duroi etjen (urinë). E duronftohtët (të nxehtët, vapën). I duroi torturat. Duroi pa ngrënë (pa pirë). S’e duroi dot lodhjen (pagjumësinë). S’e duron dot dritën (pluhurin). Duronte nga e keqja. Duroi disa ditë pa bukë. Duroi gjithë rrugën pa ujë. Duroi shumë. S’duron fare. As veshi mos mbajë pluhur, as këmba mos durojë gjemb. (fj. u.).
2. jokal. Kam durim, nuk ngutem, nuk rrëmbehem. S’duroi pa folur (pa pyetur). Kush duron, gëzon. (fj. u.). O duro e plas, o fol e del për gaz. (fj. u.).
3. jokal. Pres dikë a diçka i qetë për një kohëgjatë; pres me durim. - Duro, se do të të vijë radha! - Do të durojmë sa të vijë edhe ai. Ai që duron, trashëgon. (fj. u.).
4. kal. Pranoj një gjendjecaktuar, mësohem a pajtohem me një gjendje ose me diçka tjetërpapëlqyeshme, të keqe, të rëndë, të mërzitshme etj.; (zakonisht me pjesëzën mohuese “s” ose “nuk” dhe me një trajtëshkurtërpëremrit vetor në r. kallëzore) s’më pëlqen dikush a diçka, me ngjall neveri ose më mërzit, nuk e shoh dot me sy; s’pajtohem me të dhe e luftoj. - Si e duron atë gjendje! S’i duron dot çrregullimet (shthurjet). Nuk i duron dot fjalët (shakatë) e rënda. S'e duron turpin. S’e duruan zgjedhën (robërinë). S’e duroj dot atë njeri. Sa duroftë robi, mos i dhëntë zoti. (fj. u.).
5. kal., vet. v. III (zakonisht me pjesëzën mohuese “s” ose “nuk” dhe me një trajtëshkurtërpëremrit vetor në r. dhanore). Nuk e pëlqen, nuk e pranon, mezi e tret a nuk e tret dot; më prish a më dëmton, më bie rëndë (për ushqime, për pije etj.). S’ia duron stomaku turshitë. S’ma duron organizmi.
6. kal., edhe jokal., vet. v. III U qëndron kushteve a veprimevejashtme pa u dëmtuar, pa u prishur, pa humbur vetitë a cilësitë (për sendet, lëndët e ndryshme etj.); qëndron për një kohëgjatëgjendjemirë, është shumë i qëndrueshëm; rron (për bimët, perimet, frutat). I duron goditjet. E duronnxehtët (të ftohtët, lagështirën, thatësirën). Ky tel duron shumë. Ky lloj druri duron shumë (gjatë). Mollët durojnë deridimër. Qershitë (fiqtë) s'durojnë shumë.
7. jokal., vet. v. III Mundshtyhet për më vonë, nuk është i ngutshëm, pret. Duron kjo punë (kjo çështje). S'durongjatë.
Sin.: qëndroj, përballoj, rezistoj, mbaj, dajandis, këndirr, gëlltit, përmbaj, pres, përtyp, tret, honeps, pranon, mbijeton.
Durodurojmë! thuhet kur duhetdurojmë shumë, të mos ligështohemi e të mos përkulemi përpara vështirësive, fatkeqësive, kushteve shumërënda etj. Nuk e duron *litarin në fyt. S'e duron (s'e mban) as *qielli, as dheu (as toka). Duro zemër e mos plas! thuhet kur na bie një fatkeqësi shumë e rëndë dhe s'kemi ç'të bëj më.

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.