Fjalori
DUQE

DÚQ/E,~JA f. sh. ~E, ~ET përk. Vogëlushe topolake. - Duqja e babait!

DUQE

DÚQE,~T f. vet. sh. Hejbe. Duqemëdha (të vogla). Mbush duqet. Var duqet mbi samar.


Rezultate të tjera nga lematizimi ose nga ngjashmëria me formën përfaqësuese: DUQ
DUQ

DUQ mb. I dalë; i kërcyer. Me sytë duq.

DUQ

DUQ ndajf. Grumbull, shuk, kruspull. Mbledhur duq. E bëj duq.

DUQ

DUQ,~II m. sh. ~E, ~ET 1. Lëfyt i drunjtëvihetfundin e një fuçie për të nxjerrë verën, mushtin etj.; muslluk. Duqi i fuçisë. Duqi i çezmës. Duqi i ujit. Hap (mbyll) duqin.
2. Shtupë, leckë a shkopshërben për të mbyllur këtë lëfyt. I vë (i heq) duqin.
3. Bisht cigareje. Duq i fikur (i ndezur). Flak duqin. E pi duhanin duq më duq.

DUQ

DUQ,~III m. sh. ~A, ~AT 1. Llokmë mishi; copë byreku etj.; kafshatë e madhe. Nuk ia pret duqi duqin (dikujt) e ka marrë shumë uria, ha me oreksmadh.
2. Sasia sa zë dora e mbledhur grusht; sasia e ushqimeve, kryesisht e brumërave. Ma dha një duq mazë. Një duq me pite. Hëngri me duqa.

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.