Fjalori
DUNGË

DÚNGË mb. Që e ka bishtinshkurtër ose të prerë (zakonisht për dhitë). Dhi dungë.

DUNGË

DÚNG/Ë,~AI f. sh. ~A, ~AT vjet. Pisqollë e vjetër me një grykë, tapanxhë e vogël, cupe. Mbushi dungën. Qëlloi me dungë.

DUNGË

DÚNG/Ë,~AII f. sh. ~A, ~AT 1. Dhi me bishtshkurtër.
2. Shishe rakie me bark. Ia vuri dungën përpara.
3. fig. Grua e shëndoshë dhe e fuqishme. Dunga punon sa për dy vetë.


Rezultate të ngjashme

►DUNG vep., ~A, ~UR kal. I jap shumë për të ngrënë, ia mbush barkun së tepërmi. E dungu foshnjën me qumësht.

Shfaq përkufizimin e plotë →

►DÚNG/EM jovep., ~A (u), ~UR pës. e DUNG.

Shfaq përkufizimin e plotë →

DÚNGO mb., keq. I trashë nga mendja, budalla, fyell nga mendja. Djalë dungo.

Shfaq përkufizimin e plotë →

DÚNGUR (i, e) mb. I ngopur së tepërmi, i dendur, i ngjeshur. Ishte i dungur.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.