Fjalori
DUFIT

DUFÍT vep., ~A, ~UR jokal. 1. Marr frymë shpesh e me vështirësi nga lodhja, nga vapa etj.
2. Fryn me shkulme. Dufit era.
Sin.: gulçoj, gufoj, dihat, guhat, shëmoj.


Rezultate të ngjashme

►DUFÍT/EM jovep., ~A (u), ~UR vetv. 1. Më zihet a më mbahet fryma, nuk ngopem me ajër.2. fig. Tërbohem nga inati, kreshpërohem; dufohem.

Shfaq përkufizimin e plotë →

DUFÍTUR (i, e) mb. 1. Që del me gulçim e me vështirësi; që është gulçues. Frymëmarrje e dufitur.2. Që fryn me shkulm; që është e fortë. Erë e dufitur.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.