Fjalori
DUARARTË

DUARÁRTË mb. 1. Që është mjeshtër i zoti në një punë, që nxjerr nga duart punime të një cilësie të lartë; që i zë dora çdo gjë, që i jepet për çdo punë, ç’i sheh syri ia bën dora. Mjeshtër (punëtor, ndërtues) duarartë. Vajza duararta.
2. si em. m. e f. Sipas kuptimit të mbiemrit. Duararti i nënës!
✱Sin.: dorartë, duarflori, dorëflori, punëbukur.

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë