Fjalori
DRUAJTUR

DRÚAJTUR (i, e) mb. Që ka druajtje, që druhet; që nguron nga një farë turpi a frike, që i vjen zor dhe që nuk ka edhe aq shumë guxim. Djalë i druajtur. Vajzë e druajtur. Fëmijë i druajtur.
Sin.: i ndrojtur, i turpshëm, i mbyllur, i ndrydhur, ballëfshehur, i stepur, i përmbajtur, sylëshuar.


Rezultate të tjera nga lematizimi ose nga ngjashmëria me formën përfaqësuese: DRUAJ
DRUAJ

DRÚAJ vep., ~TA, ~TUR 1. kal. Kam frikë nga dikush a nga diçka, i trembem dikujt a diçkaje. Si druajmë armiqtë. S’e druanftohtët. - Mos druaj! Kush druan, vuan. (fj. u.).
2. jokal. Dyshoj, kam frikë se... - Druaj se mos na flet. Druante t’ia thoshte hapur. Druanteudhëtonte natën. Druantefutej në ujë. Druan breshka se i mbarohet dheu. (fj. u.). Buallica druan se e lëshon dheu. (fj. u.).


Rezultate të ngjashme

DRÚAJTURAS ndajf. Druajturazi.

Shfaq përkufizimin e plotë →

DRÚAJTURAZI ndajf. Me druajtje, jo lirshëm; ngurafët. Sillej druajturazi.

Shfaq përkufizimin e plotë →

DRÚAJTJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi kur druaj. Flet (kritikon) pa druajtje.2. Gjendja kur druaj. Druajtje e madhe (e vogël). Druajtje që nuk e shfaq.3. Frikë jo e madhe që kemi …

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.