Fjalori
DRUAJTJE

DRÚAJTJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi kur druaj. Flet (kritikon) pa druajtje.
2. Gjendja kur druaj. Druajtje e madhe (e vogël). Druajtje që nuk e shfaq.
3. Frikë jo e madhekemi nga dikush a nga diçka dhe që na bën të stepemi ose të përmbahemi; ngurrim që na vjen nga një farë frike a nga turpi, mungesë guximi dhe vetëveprimi. Druajtja e fillimit. Nuk ka druajtje. Ka pak druajtje. Hyri me druajtje.
Sin.: ndruajtje, turpërim, përanditje, trembje, drojë, turp, zor, frikë, frikësim.


Rezultate të ngjashme

DRÚAJTUR (i, e) mb. Që ka druajtje, që druhet; që nguron nga një farë turpi a frike, që i vjen zor dhe që nuk ka edhe aq shumë guxim. Djalë i druajtur. Vajzë e druajtur. Fëmijë i d…

Shfaq përkufizimin e plotë →

DRÚAJTURAS ndajf. Druajturazi.

Shfaq përkufizimin e plotë →

DRÚAJTURAZI ndajf. Me druajtje, jo lirshëm; ngurafët. Sillej druajturazi.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.