Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
DÓRËZ,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Dorezë1,2. Dorëza leshi (pambuku). Dorëza e çikrikut (e çadrës, e ziles, e thikës). Dorëza e pendës, dorëza e parmendës. (fj. u.).
2. Tufë kallinjsh, bari, kashte, thuprash etj. sa mund të kapë dora. Dorëz gruri (misri, duhani, bari). Dorëz purtekash. Mori (këputi, mblodhi) një dorëz. Lidhin dorëzat. Bëj dorëza, sa mund të lidhësh duaj (fj. u.). Korr e mos bëj dorëza (fj. u.).
3. Kapaku i mëngës së këmishës ku mbërthehet kopsa.
4. Copë djathi pak a shumë e rrumbullakët, sa merret nga napa ku është piksur. Një dorëz djathë.
5. Shtypësi i havanit; shtypec, shtypar, rrahës.
♦ Ta jep kaun në *vorbë dhe shpatën pa dorëz.
DÓR/Ë,~A f. sh. DÚAR, DÚART 1. Secila nga dy gjymtyrët e sipërme të njeriut, që nga supi e deri te gishtat; pjesa e fundit e këtyre gjymtyrëve që nga kyçi, e cila ka pëllëmbën e pe…
Shfaq përkufizimin e plotë →DÓRË,~T m. vet. sh., hist. Një prej fiseve kryesore në Greqinë e Vjetër. Fisi i dorëve. Dorët e Peloponezit.
Shfaq përkufizimin e plotë →DORËCÁK,~UI m. sh. ~Ë, ~ËT muz. Harku i lakuar në formë hënëze, me të cilin i bihet telit të lahutës; harku i lahutës.
Shfaq përkufizimin e plotë →DORËCÁK,~UII m. sh. ~Ë, ~ËT 1. Dorëz e korrur me të lashta. Ca dorëcakë thekër (grurë).2. Dorëzat e bishtit të kosës; dorëcore. Dorëcaku i kosës.
Shfaq përkufizimin e plotë →DORËCÚB,~E mb. 1. Dorac, dorëcung; dorëcubel. Fëmijë dorëcub.2. si em. m. e f. Sipas kuptimit të mbiemrit.
Shfaq përkufizimin e plotë →DORËFRÉ mb. Që prish pak, që nuk shpenzon vend e pa vend; që e ruan paranë etj.; që di të kursejë; koprrac, dorështrënguar; kund. dorëlëshuar.
Shfaq përkufizimin e plotë →DÓR/ËL,~LA f. sh. ~LA, ~LAT Shufër e vogël a purtekë, me gjatësi deri në një metër e gjysmë, që përdoret për të shkundur degët e ulëta të ullirit; dorëz. -Ja, merre edhe atë dorlën…
Shfaq përkufizimin e plotë →DÓRËS,~II m. sh. ~A, ~AT BishtakII.
Shfaq përkufizimin e plotë →DÓRËS,~III m. sh. sh. ~A, ~AT muz. Harku i lahutës.
Shfaq përkufizimin e plotë →DÓRËS,~IIII m. sh. ~A, ~AT etnogr. 1. Vetë personi, ai që kryen një punë a veprim. Ai është dorësi. E gjeti dorësin.2. Ai që vret dikë me dorën e vet; doras. Më i keq është nxitësi…
Shfaq përkufizimin e plotë →
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë