Fjalori
DOÇE

DÓÇ/E,~JAI f. sh. ~E, ~ET 1. vet. nj. Lojë fëmijësh me disa veta, njëri prejcilëve përpiqethedhë një koçan misri a një copëvogël drurirrumbullakosur në një gropëruhet me shkopinj nga lojtarët e tjerë. Doçja luhet me shkopinjgjatë.
2. Koçan misri; koçan misri e trashë dhe e shkurtër ose një copë e vogël druri e rrumbullakosur, që përdoretkëtë lojë; një copë koçan misripërdoret për të mbyllur shishet etj. Me doçedorë. Mori (hodhi, goditi) doçen. I ra doçes. Mbyll me doçe.
Gjeti shkopi doçen keq. shih gjeti tenxhereja kapakun (u rrokullis tenxhereja e gjeti kapakun) keq.

DOÇE

DÓÇ/E,~JAII f. sh. ~E, ~ET Shtambë e vogël, zakonisht me një vesh. Pinë ujë me doçe.

DOÇE

DÓÇ/E,~JAIII f. sh. ~E, ~ET bised., keq. 1. Vajzë e jashtëligjshme, kopile.
2. keq. Femër e pamoralshme. Është një doçe që s’e ka shoqen.

DOCE

DÓC/E,~JA f. sh. ~E, ~ET Koçan misri. Doce misri. I vuri shishes një docevend të tapës. E vulosën (e mbyllën) me doce.


Rezultate të tjera nga lematizimi ose nga ngjashmëria me formën përfaqësuese: DOÇ
DOÇ

DOÇ,~E mb., bised. I shëmtuar, që e ka turirin dy tulla e një plithar. Njeri doç.

DOÇ

DOÇ,~I m. sh. ~Ë, ~ËT bised., edhe keq., shar. Kopil, dobiç.
Doç i dalë (i pjellë) me këmbëbised. . përçm. njeri shumë i djallëzuar; dhelpër plakë (e vjetër); shejtan (djall, dreq) me brirë. Ma la doçin (*kopilin, dobiçin) në derë (në prehër) (dikujt) bised.

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.