Fjalori
DISONANT

DISONÁNT,~E mb. 1. muz. Që ka mungesë harmonie, që nuk bashkëtingëllon; shtingëllues. Tinguj disonantë. Formë disonante e të kënduarit.
2. let. E paplotë. Rimë disonante.
3. libr. Që nuk shkojnë a nuk përputhen me njëra-tjetrën. Ngjyra disonante. Qëndrime disonante.


Rezultate të ngjashme

DISONÁNC/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. muz. Tingëllim jo i harmonishëm i dy a më shumë tingujve të njëkohshëm ose të njëpasnjëshëm, që të vret veshin; grup tingujsh që nuk tingëllojnë buk…

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.