Fjalori
DIMËRIM

DIMËRÍM,~I m. 1. Veprimi kur dimëroj (kryesisht për dikëvjen nga një vend tjetër me bagëti, me bletë etj.) Bën dimërimin. Përgatitet për dimërim. U nis për dimërim.
2. Dërgim i bagëtive, i bletëve etj. në një vend për të kaluar dimrin atje. Vendi i dimërimit. Dimërimi i bagëtisë (i bletëve).
3. Përballimi i të ftohtit, i dimrit; kalimi i dimrit, dalja nga dimri. Dimërim i mbarë. Dimërimi i vjetshëm.


Rezultate të ngjashme

DIMËRÍSHT/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT [DIMNÍSHT/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT] 1. Kullotë dimërore, vërrishtë. Dimërishtet e mënjanuara. E çoi tufën në dimërishtë. I kishte zënë furtuna në pllajë dh…

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.