Fjalori
DHJES

DHJE/S vep., ~VA, ~RË 1. jokal. Nxjerr jashtë organizmit pjesën e padobishmeushqimit, dal jashtë, bëj nevojën e madhe. vjen për të dhjerë. Po shkojdhjes. Dhjesin tri herëditë.
2. kal. I bëj dikujt nevojën, e ndot me nevojë diçka, e pëgëj (zakonisht për foshnjat). E dhjeu djepin. I dhjeu tutat. E dhjesin atë që hanë për darkë. Atë që ul qafën, e dhjesin pulat (fj.u.).
3. kal., fig., bised. E prish fare një punë, e bëjkeq se ç’qe; e katranos. E dhjeu punën. E dhjeu fare.
4. v. III Lëshon vezët (kryesisht për mizat). Po e dhjesin insektet një kosh plehrash. Miza e dhjeu mishin.
5. (me trajtëshkurtërpëremrit vetor) Kundërpërgjigjem duke e poshtëruar. Ia dhjeva atij. Ia dhjeva fare dhe nuk i fola.
Sin.: jashtëqit, pëgëj, ndot, ndyj, fëlliq, katranos.
Kur të dhjesin *qentë tall. vulg.


Rezultate të ngjashme

DHJÉRJ/E,~A f. Nxjerrje e jashtëqitjes nga organizmi. Shumë rrjedhje janë dhjerje. Dhjerja e mizave.Sin.: jashtëqitje, pëgërje, ndotje, fëlliqje.

Shfaq përkufizimin e plotë →

DHJÉRË (i, e) mb. 1. Që është ndotur me jashtëqitje, që është dhjerë. Mbeti si i dhjerë. Pantallonat e dhjera të çunit.2. fig. I poshtëruar dhe i befasuar. Mbeti si i dhjerë. E las…

Shfaq përkufizimin e plotë →

DHJETÁR,~I m. sh. ~Ë, ~ËT hist. Ai që mblidhte të dhjetat (kryesisht te fshatarët). I dëbuan dhjetarët. Dhjetari e merrte bereqetin që në lëmë. Dhjetarët e fshatit tim.

Shfaq përkufizimin e plotë →

DHJETÍM,~I m. sh. ~E, ~ET Veprimi kur dhjetoj diçka ose kur dhjetohet. Dhjetimi i popullsisë (i ushtrisë). Dhjetimi bëhej edhe pas korrjeve. Dënimi me dhjetim.

Shfaq përkufizimin e plotë →

DHJÉTJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET krahin. 1. Krehër i avlëmendit që nxë dhjetë krerë pëlhurë.2. Pëlhurë e gdhendur me krehër të tillë. Bëri pesë kute dhjetje.

Shfaq përkufizimin e plotë →

DHJÉTM/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT arb. E dhjetë. Të paguajmë dhjetmat. Dhjetmja e kishës.

Shfaq përkufizimin e plotë →

DHJÉTË num. 1. Numri që shënon një sasi të barabartë me nëntë dhe një. Dhjetë njerëz (zogj, libra, shtëpi.) Dhjetë minuta (orë, ditë, javë, muaj, vjet). Dhjetë herë. Dhjetë për qin…

Shfaq përkufizimin e plotë →

DHJET/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Shifra dhjetë (10). Mbledh dy dhjeta. Heq dy nga dhjeta. I shtoj pesë dhjetës.2. Sasi, send a qenie që shënohet me numrin dhjetë. Dhjeta e mirë. Dhjeta…

Shfaq përkufizimin e plotë →

DHJÉTË (i, e) mb. 1. Që vjen menjëherë pas të nëntit. Muaji i dhjetë. Dita (java) e dhjetë. Radha e dhjetë. Vendi i dhjetë. Klasa e dhjetë. Mësimi i dhjetë.2. si em., f. Një nga të…

Shfaq përkufizimin e plotë →

DHJET/Ë,~A (e) f. sh. ~A, ~AT (të) 1. hist. Një e dhjeta pjesë e drithit ose e prodhimeve të tjera bujqësore që bujku ishte i detyruar ta jepte si taksë në natyrë. Shitja e të dhje…

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.