Fjalori
DERËZI

DERË/ZÍ,~ZÉZË mb. 1. Që ka pasur shumë fatkeqësimëdha, që i ka rënë ziashtëpi; kund. derëbardhë.
2.është i mjerë, i shkretë; edhe mallk. qoftë fatkeq e i mjerë, që iu nxiftë jeta; kund. derëbardhë. Baba derëziu! Nënat derëzeza! Derëzestë ata, ç’i gjeti!
3. si em. m. e f. Sipas kuptimevembiemrit; kund. derëbardhë. - Ç’bëre kështu, moj derëzezë? - S’kishin faj, derëzestë! Kishte një vatër fëmijë, derëziu. - Ik, o derëzi, ç’të duhet! - T’u nxiftë jeta, o derëzi! (mallk.). Të më duash derëzinë, / Se për ty prisha shtëpinë. (folk.).

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.