Fjalori
DERËMBYLLUR

DERËMBÝLLUR mb. 1. Që e ka shtëpinëmbyllur për miqtë, që nuk është mikpritës; kund. derëhapur.
2. Që ka mbetur fill i vetëm, që i është shuar familja, që ka mbetur i shkretë a i mjerë; edhe mallk. që iu mbylltë dera, që mbettë pa njeri; derëshuar. Plakë derëmbyllur.
3. mospërf. Që nuk është i zotirregullojë dhembajë mirë shtëpinë dhe vetveten; i plogët, i ngathët. Burrë (grua) derëmbyllur.
4. si em. m. e f. Sipas kuptimevembiemrit. - Ç’e gjeti, derëmbyllurin! - Ç’na bëri, derëmbyllura!


Rezultate të ngjashme

DERËMBÁJTËS,~I m. sh. ~, ~IT Derëtar; portier, derës.

Shfaq përkufizimin e plotë →

DERËMBÝLLËT mb. Derëmbyllur; kund. derëhapët.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.