Fjalori
DEGËZIM

DEGËZÍM,~I m. sh. ~E, ~ET 1. Nxjerrja e degëvereja te një dru, te një pemë, te një shkurre a te një bimë. Degëzimi i pemës.
2. Ndarjadegë më të vogla, që shkojnëdrejtimendryshme (për një lumë, një rrugë etj.); krijimi i degëvereja. Degëzimi i rrymës. Degëzimi i ujësjellësit. Kuti degëzimi (elektr.). Filloi degëzimi i hardhive.
3. Degë më e vogëldel nga një degë tjetër ose që lidhet me një degë më të madhe; rrymë, rrjedhë, vijë, rrugë a diçka tjetërdel a ndahet nga një degë kryesore; degë, krah. Degëzime anësore. Degëzimet e pemës. Degëzimet e hekurudhës. Degëzimet e sharrave. Degëzimet e vetëtimave. Ka degëzimeshumta. Formohen degëzime. E ndau në dy degëzime.
4. Krijimi i nënndarjeve të reja e të veçanta, krijimi i degëvevetevaren prej një qendre a prej një organi qendror. Degëzimi i bankës. Degëzimi i shoqatës.
Sin.: ndarje, nënndarje, degë, rrembim, rrefatje, shtrapëzim, rrymë, vijë, rrugë, krah, mëngë.

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.