Fjalori
DEBI

DEBÍ,~A f. sh. ~, ~TË fin. 1. Shuma e të hollave që na detyrohet dikush; borxh, detyrim; kund. kredi. Debi e parregullt. Arkëtimi i debisë.
2. Faqja e majtë e libritllogarisë ku regjistrohet shuma e të hollaveduhet t'i jepet dikujt; kund. kredi. Shtylla e debive.


Rezultate të ngjashme

DEBÍL,~E mb., keq. 1. Që është me prapambetje mendore, i pazhvilluar mendërisht, i metë nga ana mendore, i dobët; që nuk e ka gjykimin dhe arsyen e një njeriu të zakonshëm. Njeri d…

Shfaq përkufizimin e plotë →

DEBÍN/Ë,~A f. Rrush me kokërr të rrumbullakët, i ëmbël dhe i përshtatshëm për të prodhuar verë. Debinë e bardhë (e zezë).

Shfaq përkufizimin e plotë →

DEBÍT,~I m. Sasia e ujit, e naftës a e gazit, që del nga një burim në një njësi kohe; prurje. Debit i ulët (i lartë, i mesëm). Debiti i ujit. Debiti i lumit. Debiti i puseve. Rritj…

Shfaq përkufizimin e plotë →

DEBITÍM,~I m. sh. ~E, ~ET fin. 1. Veprimi kur debitojmë a debitohet; shënim a regjistrim në shtyllën e debisë; kund. kreditim. Debitimi i llogarisë. Debitim i drejtpërdrejtë. Bëj d…

Shfaq përkufizimin e plotë →

►DEBIT/ÓHET jovep., ~ÚA (u), ~ÚAR fin., pës., vet. v. III e DEBITÓJ.

Shfaq përkufizimin e plotë →

DEBIT/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR fin., kal. 1. E bëj debitor dikë; i jap dikujt një debi; kund. kreditoj. Debitoi palën tjetër në marrëveshje.2. Shënoj a regjistroj një debi. Debitoj llog…

Shfaq përkufizimin e plotë →

DEBITÓR,~E mb., fin. Që lidhet me debinë ose me debitorin; që është debitor; kund. kreditor. Institucion debitor. Marrëdhënie debitore. Xhiro debitore. Palë debitore. Shoqëri aksio…

Shfaq përkufizimin e plotë →

DEBITÓR,~I m. sh. ~Ë, ~ËT fin. Shteti, institucioni ose personi që i ka borxh dikujt, ai që i detyrohet diçka (para, sende etj.) dikujt; që është bartës i ndonjë detyrimi dhe që ës…

Shfaq përkufizimin e plotë →

DEBITÓR/E,~JA f. sh. ~E, ~ET fin. Organizatë, firmë, ndërmarrje, grua e vajzë që i ka borxh dikujt, ajo që i detyrohet diçka (para, sende etj.) dikujt; kund. kreditore. Është debit…

Shfaq përkufizimin e plotë →

DEBITÚAR (i, e) mb., fin. Që është shënuar a është regjistruar në shtyllën e debitit; kund. i kredituar. Shumë e debituar. Vlerë e debituar. Llogari e debituar.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.