Fjalori
DAFINË

DAFÍN/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. bot. (lat. Laurus nobilis) Dru a shkurrerritetvendet mesdhetare, me gjethe gjithmonëgjelbra e me erë të këndshme, që bën kokrravogla me ngjyrëerrët; lar. Dafinë fletëgjerë (fletëngushtë). Druri i dafinës. Degë (fletë, gjethe) dafine. Pyll dafinash. E diela e dafinave (e larit, e luleve) (fet.). e diela një javë para pashkëve. Ku e ka krushku shtëpinë? / Te porta me llamarinë, / Te ballkoni me dafinë. (folk.).
2. Degë me gjethe nga ky dru; gjethet e kësaj bime, që përdorenmjekësi etj. dhe si erëza për gjellë. Vaj dafine. Erë dafine. Kurorë dafine kurorë prej degëve të dafinës si simbol i fitores dhe i lavdisë. Zbukuroj (stolis) me dafina. Tavë peshku me dafinë.
3. vet. sh., fig. Degë nga kjo bimë ose kurorë me degëtilla, që mbahet si simbol i fitores dhe i lavdisë. Dafinat e fitores.
Fle mbi dafina (dikush) libr. është i vetëkënaqur me fitoren që ka arritur dhe është i shkujdesur, ka rënëqetësi pas arritjes së një suksesi, të një fitoreje etj., ia ka marrë mendtë lavdia dhe nuk punon e nuk përpiqet për më tej. *Kurorë dafinash libr. E mbuloi me dafina (dikë) i dha lavdimadhe dikujt, e nderoi dhe e lëvdoi shumë për diçka që ka bërë.

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.