Fjalori
DËRRASOJ

DËRRAS/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR kal. 1. Shtroj me dërrasa (një dhomë, një sallon etj.). I dërrasoi dy dhoma.
2. fig. Përgënjeshtroj dikë dhe i mbyll gojën. - E dërrasova para burravekatundit.


Rezultate të ngjashme

DËRRASAÇÁRË mb., përb. I pagdhendur, shumë i trashë nga mendja, që s’ha pykë.

Shfaq përkufizimin e plotë →

DËRRASÍM,~I m. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi kur dërrasoj diçka; shtrim me dërrasa. Dërrasimi i dhomës.2. Vend i ngritur me dërrasa për folësin; podium.

Shfaq përkufizimin e plotë →

DËRRÁSK/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT Dërrasëz parketi, dërrasë e vogël.

Shfaq përkufizimin e plotë →

►DËRRAS/ÓHET jovep., ~ÚA (u), ~ÚAR pës.,vet. v. III e DËRRASÓJ.

Shfaq përkufizimin e plotë →

DËRRÁSTË (i, e) mb. 1. I ndërtuar a i bërë me dërrasa; që është prej dërrase. Barakë e dërrastë.2. fig. I sheshtë, i rrafshët si dërrasë. Gjoks i dërrastë.

Shfaq përkufizimin e plotë →

DËRRASÚAR (i, e) mb. I shtruar me dërrasa. Vend i dërrasuar.

Shfaq përkufizimin e plotë →

DËRRÁSË mb., fig., bised. 1. I sheshtë, i rrafshët; petë. E ka gjoksin dërrasë (zakonisht për një vajzë a grua me gjoks të pazhvilluar). Koka gur, barku dërrasë. (fj. u.).2. fig., …

Shfaq përkufizimin e plotë →

DËRRÁS/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Fletë prej druri jo shumë e trashë, zakonisht e ngushtë, që nxirret duke sharruar një trung për së gjati dhe që përdoret si lëndë ndërtimi; copë nga k…

Shfaq përkufizimin e plotë →

DËRRASËTHÝER mb., keq. Që gabon shpesh, që nuk është shumë i kujdesshëm në sjellje e në veprime, që vepron pa i peshuar mirë punët, që shkel në dërrasë të kalbur.

Shfaq përkufizimin e plotë →

DËRRÁSËZ,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Pullazinë. Dërrasëzat e çatisë. Vë (heq) dërrasëzat.2. Copë e vogël dërrase për parket. Dërrasëzat e parketit.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.