Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
DËRRÁSË mb., fig., bised. 1. I sheshtë, i rrafshët; petë. E ka gjoksin dërrasë (zakonisht për një vajzë a grua me gjoks të pazhvilluar). Koka gur, barku dërrasë. (fj. u.).
2. fig., bised., keq. I trashë nga mendja, budalla; që s’di gjë fare. Është fare dërrasë. Ishte dërrasë (në matematikë).
✱Sin.: i sheshtë, i rrafshët, i trashë, budalla, dangall, dallamango, i dallashitur, dërrasëçarë, dërrasëmangët.
DËRRÁS/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Fletë prej druri jo shumë e trashë, zakonisht e ngushtë, që nxirret duke sharruar një trung për së gjati dhe që përdoret si lëndë ndërtimi; copë nga kjo fletë me përmasa të ndryshme. Dërrasë e hollë (e trashë, e shkurtër, e gjatë). Dërrasë pishe (lisi, ahu). Copa dërrasash. Shtrat prej dërrasë. Dysheme (tavan) prej dërrase. Urë prej dërrase. Parmakë me dërrasa. Valixhe dërrase. Gjerësia (gjatësia) e dërrasës. Sharron (çan) dërrasa. Pres dërrasën. E shtroi (e veshi) me dërrasa. Kur merr dërrasa të plasur, çahet e tëra. (fj. u.).
2. Diçka që është ndërtuar me fletë të tilla druri ose me copa prej tyre; diçka e ngjashme më këtë fletë. Dërrasa e basketbollit tabela e basketbollit. Dërrasë bung (etnogr.) copë dërrase, që vihet sipër fytyrës së të vdekurit të mbështjellë me qefin, që të mos bjerë dheu mbi të. Dërrasa e dritares parvazi i dritares. Dërrasa e mishit copë prej flete të trashë druri, mbi të cilën presim mishin. Dërrasë shahu (dame) fushë shahu (dame). Dërrasa e zezë faqe prej fletësh të tilla druri, e lyer me bojë të zezë, që shërben për të shkruar mbi të me shkumës. Laj (pastroj, kruaj) dërrasat laj dyshemenë. Ulem në dërrasë ulem në dysheme.
3. Pllakë guri, rrasë. Nxorri dërrasa në mal. E mbuloi çatinë me dërrasa.
4. zakon. sh., bised. Veshëzat e parmendës. Dërrasat e parmendës.
5. Diçka e ngjashme me një copë të kësaj flete. Dërrasa e kraharorit (anat.) eshtër e gjerë në mes të kraharorit, ku lidhen brinjët.
♦ M’u bë barku dërrasë shih m’u bë barku petë. U bë dërrasë (dhogë) (dikush). 1. U lig e u dobësua shumë; u tret e u tha; u bë petë. 2. shih u bë dru2 (dikush). Çan dërrasa (dikush) bised. flet kot, thotë gjepura; lodhet së foluri e s’e dëgjon njeri; merret me punë boshe; çan ashra; flet në erë; bluan egjër; grin lakra bised.; grin sallatë bised.; rreh ujë në havan; i bie legenit bised. Për ta çarë dërrasa përçm. shih për ta ndarë më katërsh. Çaj dërrasa pa pykë lodhem e mundohem pa arritur ndonjë përfundim; përpiqem shumë, kërkoj të arrij diçka me çdo kusht, me vështirësi të mëdha e pa mjetet e nevojshme. Dërrasë me gdhe (me nyjë) keq. njeri shumë i trashë nga mendja dhe kokëfortë; njeri i pagdhendur. Ka një dërrasë (ca dërrasa) mangët (dikush) tall. është ca budalla; i mungon një dërrasë (dikujt); i ka krisur një dërrasë (dikujt); ka një hatull mangët; (është) i metë nga nga mendja (nga trutë); s’është në të; s’është në terezi; s’është në liq; s’është tamam (nga koka). E ka hambarin dërrasë (dikush) nuk është mirë nga gjendja ekonomike, është trokë; nuk ka asgjë në hambar; (është) kripë në diell; kund. e ka hambarin plot. Kërcen (hidhet) si *edhi në dërrasë (dikush). I ka krisur një dërrasë (dikujt) tall. është bërë si i luajtur mendsh, s’e mban dot më veten; ka një dërrasë (ca dërrasa) mangët (dikush) tall.; i janë liruar rrathët; e kanë lëshuar rrathët (dikë). (E mbaj) si *edhin në dërrasë (dikë) krahin. Mbeta dërrasë shih mbeta kripë (e shëllirë). I mungon një dërrasë (dikujt) tall. shih ka një dërrasë (ca dërrasa) mangët (dikush) tall. Nuk shkel në dërrasë (në dhogë) të kalbur (dikush) nuk bie në gabim, është shumë i kujdesshëm në sjellje e në veprime që të mos e pësojë, nuk vepron pa i peshuar mirë punët; nuk hipën në degë të hollë; nuk futet (nuk hyn) në ato thekra. Ia shkel *gazit (në dërrasë). Iu zbërthyen dërrasat (dikujt) humbi arsyen, lajthiti; e lanë mendtë (dikë); iu liruan vidhat.
DËRRASËMÁNGËT mb., keq. I mangët, që s’është në rregull nga trutë; që ka një dërrasë (ca dërrasa) mangët.
Shfaq përkufizimin e plotë →DËRRASËTHÝER mb., keq. Që gabon shpesh, që nuk është shumë i kujdesshëm në sjellje e në veprime, që vepron pa i peshuar mirë punët, që shkel në dërrasë të kalbur.
Shfaq përkufizimin e plotë →DËRRÁSËZ,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Pullazinë. Dërrasëzat e çatisë. Vë (heq) dërrasëzat.2. Copë e vogël dërrase për parket. Dërrasëzat e parketit.
Shfaq përkufizimin e plotë →DËRRASAÇÁRË mb., përb. I pagdhendur, shumë i trashë nga mendja, që s’ha pykë.
Shfaq përkufizimin e plotë →DËRRASÍM,~I m. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi kur dërrasoj diçka; shtrim me dërrasa. Dërrasimi i dhomës.2. Vend i ngritur me dërrasa për folësin; podium.
Shfaq përkufizimin e plotë →DËRRÁSK/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT Dërrasëz parketi, dërrasë e vogël.
Shfaq përkufizimin e plotë →►DËRRAS/ÓHET jovep., ~ÚA (u), ~ÚAR pës.,vet. v. III e DËRRASÓJ.
Shfaq përkufizimin e plotë →DËRRAS/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR kal. 1. Shtroj me dërrasa (një dhomë, një sallon etj.). I dërrasoi dy dhoma.2. fig. Përgënjeshtroj dikë dhe i mbyll gojën. - E dërrasova para burrave të …
Shfaq përkufizimin e plotë →DËRRÁSTË (i, e) mb. 1. I ndërtuar a i bërë me dërrasa; që është prej dërrase. Barakë e dërrastë.2. fig. I sheshtë, i rrafshët si dërrasë. Gjoks i dërrastë.
Shfaq përkufizimin e plotë →DËRRASÚAR (i, e) mb. I shtruar me dërrasa. Vend i dërrasuar.
Shfaq përkufizimin e plotë →
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Fjalë që rimojnë ose mbarojnë me të njëjtat germa.
Kërko forma në përkufizime ose shembuj. _
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë