Fjalori
DËKUAR

DËKÚAR (i, e) mb. 1. I prishur, i rrëzuar (për një mur, një ndërtesë etj.). Mur i dëkuar.
2. I rrahur fort, i zhdëpur në dru nga dikush, i bërë për qepë e kripë.
3. I rrënxuar. Dem i dëkuar.
Sin.: i rrëzuar, i prishur, i rrahur, i rrënxuar, i zbrazur.


Rezultate të tjera nga lematizimi ose nga ngjashmëria me formën përfaqësuese: DËKOJ
DËKOJ

DËK/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR kal. 1. Rrah fort dikë, e zhdëp, hëngri (mori) një dru (të mirë). E dëkoi në dru.
2. Prish diçkangritur; rrëzoj diçkandërtuarparë. E dëkoi murin.
3. Rrënxoj. E ngarkoi rëndë dhe e dëkoi.
4. Derdh një lëng në enë tjetër; nxjerr diçka jashtë vendit ku është. Dëkoi verën. Ia dëkoi zorrët (dikujt) ia derdhi zorrët përjashta.
5. fig. Derdh, zbraz mllefin a inatin.
Sin.: zhdëp, rrah, shemb, prish, rrëzoj, rrënxoj, dynd, derdh, zbraz.

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.