Fjalori
CYTË

CÝT/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT Gërvishtje e vogël; qukë, gropëz e vogël a njollë e çjerrësipërfaqen e një sendi. Cytaderë. Shkëmb me cyta.

ÇYTË

ÇÝT/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT Vathë dhish.


Rezultate të tjera nga lematizimi ose nga ngjashmëria me formën përfaqësuese: CYT
CYT

CYT (CYS) vep., ~A, ~UR kal. 1. Prek dikë a diçka me dorë, ngacmoj; ngas, nuk e lë të qetë. Cyt me dorë. Cyt plagën. Cyt qenin (kalin). Cyt zjarrin.
2. E shtyj dikë për të bërë diçka, e nxit. I cyt dëshirën (kureshtjen). E cyt për të keq.
3. E ngacmoj e nuk e leqetë dikë. Cyt me fjalë. I cyt nervat. Cytin njëri-tjetrin.
Sin.: cingëris, nxit, shpoj, nguc, ngacmoj, ngas, gërgas, thumboj, spicoj.
Mos e cyt (mos e nga) më *tej (diçka).


Rezultate të ngjashme

CÝTËS,~E mb. 1. Që të ngacmon e s’të lë të qetë. Fjalë cytëse. 2. Që të shtyn a të nxit për të bërë diçka. Këngët e luftës kanë shërbyer si një jehonë cytëse kundër shtypjes e shfr…

Shfaq përkufizimin e plotë →

CÝTËS,~I m. sh. ~, ~IT Ai që të shtyn për të bërë diçka; ai që të nxit për të vepruar keq, ngacaman. Cytësit më këmbëngulës i prisnin zakonisht atje ku parkonin makinat. Dy cytës, …

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.