Fjalori
COKË

CÓK/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT det. Pjesa e spirancës, e cila zë në tokë kur e lëshojmë në det.

ÇOKE

ÇÓK/E,~JA f. sh. ~E, ~ET E vogla e buallicës, kotorre.
✱Sin.: kotorr, çokare.

ÇOKË

ÇÓK/Ë,~AI f. sh. ~A, ~AT Naxhake për mishin, satër. E pres mishin me çokë. Grij mish me çokë.
✱Sin.: naxhake, satër, sëpatë.

ÇOKË

ÇÓK/Ë,~AII f. sh. ~A, ~AT Pulë e re, zogëz. Vezë çoke.

COKE

CÓK/E,~A f. sh. ~E, ~ET Pllakë e hollë guri të ashpër për të mprehur kosën. Coke për të mprehur kosën.

Rezultate të tjera nga lematizimi ose nga ngjashmëria me formën përfaqësuese: COK
COK

COK ndajf., krahin. Me të vërtetë, saktë; troç, copë. Cok ashtu. Cok ia tregoi. Ia tha cok.

COK

COK vep., ~A, ~UR kal. 1. Prek lehtë, çik.
2. Cakërroj. I cokën gotat.
3. pës., vet. v. III e COK.

COK

COK,~U m. sh. ~Ë, ~ËT 1. Çekan i vogël prej metali, çekiç.
2. Dorezë metalike në një derë, që përdoret për të trokitur, çok.
3. anat. Nyjë në mes të kyçeve të gishtit.

ÇOK

ÇO/K,~KUI m. sh. ~QE, ~QET 1. Lloj çekani për të thyer gurë. Çoku i muratorit. Thyej me çok.
2. Trakullore e portës; gjuhëza e këmborës a e ziles, rrumb. Çoku i derës (i portës). Çoku i këmborës (i ziles). Bie çoku. U këput çoku.
3. Shtypësi i havanit. Çoku i havanit. Shtyp arrat (hudhrat, kafenë) me çok.
4. Nyjë në kyçin e eshtrave, që formon një të dalë si gungë. Çoku i dorës (i këmbës). Çoku i gishtit. Çoku i krahut maja e supit. Çoku i bërrylit maja e bërrylit. I bie me çok.
5. Sqep. Çoku i zogut. Çoku i pulës (i gjelit).
6. Gur i rrumbullakët sa një arrë a kokërr e rrumbullakët, që e përdorin fëmijët si kaqol në lojë. Çoku i arrave. Gjuaj me çok. E rroku me çok.
7. Guri i rrumbullakët pa numër në lojën e bilardos, me të cilin goditen gurët e tjerë. Çoku i bilardos. Hedh çokun. Pozicioni i çokut në tryezën e bilardos.
8. Tuni i një vegle prerëse, me të cilën godasim ose thyejmë diçka. Çoku i sëpatës. Çoku i shatit.
9. krahin. Nyjë nga e lidhura e shamisë së kokës të grave. E bëri çok shaminë në majë të kokës.
✱Sin.: çekan, trakullore, çokane, gjuhëz, rrumb, shtypës, nyjë, sqep, tun.
♦ I bie çokut (dikush) shih i bie legenit (dikush). Njëri i bie *kudhrës e tjetri çokut (çekiçit).

ÇOK

ÇOK,~UII m. sh. ~A, ~AT Goditje me çokun e gishtit në dorën e mbledhur. I dha nja dy çoka. - E do një çok kokës?

ÇOK

ÇOK,~UIII m. sh. ~A, ~AT zool. I vogli i buallicës, kotorr.
✱Sin.: kotorr, çokar.

ÇOK

ÇOK vep., ~A, ~UR kal. Pres me hanxhar. Çok mishin.
✱Sin.: çokanis, copëtoj, grij.

Rezultate të ngjashme

COKËL

CÓK/ËL,~LA f. sh. ~LA, ~LAT 1. Copë e vogël druri a guri; ashkël. Mbledh cokla. Ndez zjarrin me cokla. I lehtë si cokël. Të dy djemtë nisën të gjuajnë me cokla nëpër pyll.2. Copë e…

Shfaq përkufizimin e plotë →
COKËLIM

COKËLÍM,~I m. Ashkëlim.

Shfaq përkufizimin e plotë →
COKËLLIM

COKËLLÍM,~I m. sh. ~E, ~ET 1. Kërcitje (e dhëmbëve).2. Cokëllimë.

Shfaq përkufizimin e plotë →
COKËLLIMË

COKËLLÍM/Ë,~A f. sh. ~A, ~ AT Zhurma kur cokëllojmë dhëmbët, cokëllim.

Shfaq përkufizimin e plotë →
COKËLLOJ

COKËLL/ÓJ ~ÓVA, ~ÚAR kal. kërcas, kërcëllij. Cokëlloj dhëmbët.

Shfaq përkufizimin e plotë →
COKËLOJ

COKËL/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR kal. E bëj copa të vogla, ashkëloj.

Shfaq përkufizimin e plotë →
COKËLUAR

COKËLÚAR (i, e) mb. Që është ashkël a në disa ashkëla, i ashkëluar.

Shfaq përkufizimin e plotë →
COKËRR

CÓKË/RR,~RRA f. kryes. sh. ~RRA, ~RRAT Nallane druri.

Shfaq përkufizimin e plotë →
COKËRRIM

COKËRRÍM,~I m. sh. ~E, ~ET Veprimi kur cokërroj diçka a dikë ose kur cokërrohem; të cokërruarit. ✱Sin.: cokje, ngacmim, cytje, shamatim, shamatosje.

Shfaq përkufizimin e plotë →
COKËRROJ

COKËRR/ÓJ vep., ~ÓVA,~ÚAR kal. 1. Prek, çik. Cokërrojnë gotat. E cokërronte shpesh dërrasën gjatë lojës. 2. fig. E shqetësoj dikë me fjalë a me diçka tjetër. E cokërroi çikën. ✱Sin…

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë