Fjalori
CINGËRISEM

CINGËRÍS/EM jovep., ~A (u), ~UR vetv. Ngacmohem me një tjetër, grindem me një tjetër për gjëravogla.


Rezultate të tjera nga lematizimi ose nga ngjashmëria me formën përfaqësuese: CINGËRIS


Rezultate të ngjashme

CINGË́R,~A f. sh. ~A, ~AT Cingëremë.

Shfaq përkufizimin e plotë →

CINGËRÉM/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT Zile a këmborë e vogël që u varet bagëtive kecave në qafë. Sin.: cingare, cingër, cingërlaqe, cingëz, lingë, lingëz.

Shfaq përkufizimin e plotë →

CINGËRÍ,~A f., bised. Grindje për çikërrima, ngacmim i njëri-tjetrit me fjalë. Zunë (hapën) cingërínë. U ndez cingëría.

Shfaq përkufizimin e plotë →

CINGËRÍM,~II m. 1. Veprimi a ndikimi që shkakton të ftohtit në trupin tonë. 2. Cingërimë.

Shfaq përkufizimin e plotë →

CINGËRÍM,~III m. 1. Veprimi kur cingëron dikush (kafshët, shpendët e insektet, një njeri). Cingërime zogjsh. Dëgjoja vetëm cinëgrimet e trumcakve.

Shfaq përkufizimin e plotë →

CINGËRÍMTË (i, e) mb. Shumë i ftohtë; i acartë (për ujin, ajrin, motin etj.). Mot i cingërimtë. Ajër i cingërimtë. Qiell i cingërimtë.

Shfaq përkufizimin e plotë →

CINGËRÍM/Ë,~AI f. sh. ~A, ~AT 1. Të ftohtë i madh e i thatë, acar; ngrica e dimrit. Cingërima e dimrit. Ditë me cingërimë. Në mes të cingërimës. 2. vet. sh. Dridhje e trupit nga të…

Shfaq përkufizimin e plotë →

CINGËRÍM/Ë,~AII f. sh. ~A, ~AT 1. Zë i hollë, i zgjatur dhe si i çjerrë; ulërima e një kafshe, Cingërima e qenit. Cingërima e gjinkallave. 2. Zhurmë e lehtë, e hollë që bëjnë sende…

Shfaq përkufizimin e plotë →

CINGËRÍS vep., ~A, ~UR kal. 1. E ngacmoj dikë me dorë ose e shpoj me diçka që ta mërzit; lëndoj. Cingëris plagën. Cingëris gomarin. Cingëris me dorë. Cingëris me shkop. 2. Trazoj u…

Shfaq përkufizimin e plotë →

CINGËRÍSJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi kur cingëris dikë a diçka ose kur cingërisem.2. Diçka që të ngacmon a të shpon. Sin.: cytje, ngacmim, ngasje, shpim, shkrepje, trazim, cuk…

Shfaq përkufizimin e plotë →

CINGËRÍSUR (i, e) mb. Që është cingërisur, i shqetësuar nga ngacmimet e një tjetri a të diçkaje; i acaruar (për nervat). Me nerva të cingërisura.Sin.: i acaruar, i ngacmuar, i zem…

Shfaq përkufizimin e plotë →

CINGËRJÁR,~I m. sh. ~Ë, ~ËT keq. Ai që ngacmon të tjerët; që grindet për gjëra të vogla.

Shfaq përkufizimin e plotë →

CINGËRJÁR,~E mb., keq. Që ngacmon të tjerët; që grindet për gjëra të vogla, gërnjar, grindavec. Djalë cingërjar. Vajzë cingërjare. Sin.: gërnjar, grindavec, zevzek.

Shfaq përkufizimin e plotë →

CINGËRJÁR/E,~JA f. sh. ~E, ~ET keq. Ajo që ngacmon të tjerët; që grindet për gjëra të vogla.

Shfaq përkufizimin e plotë →

CINGËRLÁQ/E,~JA f. sh. ~A, ~AT Zile e vogël.

Shfaq përkufizimin e plotë →

CINGËR/ÓJI vep., ~ÓVA, ~ÚAR jokal. Kam shumë të ftohtë, mërdhij shumë.

Shfaq përkufizimin e plotë →

CINGËR/ÓJII vep., ~ÓVA, ~ÚAR jokal. 1. Nxjerr një zë të hollë, të zgjatur dhe si të çjerrë; kuis, pingëroj (për kafshët e insektet); qan me zë të hollë e vajtues; ulërin. Cingëron …

Shfaq përkufizimin e plotë →

CINGËRÚAR (i, e) mb. 1. I cingërimtë. 2. Që ka ngrirë nga të ftohtët, që dridhet nga të ftohtët.

Shfaq përkufizimin e plotë →

CINGËRÚES,~E mb. 1. Që të shqetëson me zërin e tij të çjerrë e të zgjatur (për zërat dhe tingujt). Zë cingërues. 2. fig. Që ankohet e qahet vazhdimisht, qaraman.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.