Fjalori
CARA

CAR/Á,~ÁI m. sh. ~ÉNJ, ~ÉNJTË Dash a cjapngjyrë kafejehapët.


Rezultate të tjera nga lematizimi ose nga ngjashmëria me formën përfaqësuese: CARË
CARË

CÁR/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT Dele a dhi në ngjyrë kafejehapët.

ÇARE

ÇARÉ,~JA f., bised. Mjeti a mënyra për të gjetur zgjidhjen ose për të dalë nga një vështirësi; rrugëzgjidhje. Ia gjeti çarenë. Domosdo se s’kishte çare pa i dërguarbanesë. S’kam çare pa ia dhanë dorën.
Sin.: rrugëzgjidhje, derman.
Bëj çare vjet. përpiqem për diçka e ia dalkrye; gjej a rregulloj diçka që më duhet. Ia gjeti çaren (diçkaje) vjet. e zgjidhi a e gjeti mënyrën si ta zgjidhë; ia gjeti barin (ilaçin); ia gjeti melhemin; ia gjeti çelësin. S’ka çare vjet. medoemos, patjetër, do të bëhet se s’bën.

ÇARË

ÇÁRË (i, e) mb. 1. Që është ndarë për së gjati nga goditja me diçkamprehtë a të fortë; që ka marrë një plasëmadhe. Dru të çara. Mur i çarë. Fiq (ullinj) të çarë. Me kokëçarë. E veshur me një fustançarë nga prapa.
2. Që ka plasathella, që është prerë a hapur anash (për lëkurën dhe indet e buta). Me buzëçara. Buza e poshtme ishte e çarë me pakëz gjak.
3. është lëruar për herëparë dhe thellë. Tokaçara. Ugar i çarë.
4. bised. I përçarë. Nuk jemiçarë e të ndarë.
Sin.: i ndarë, i plasaritur, i përçarë.
Daulle e çarë (e shpuar). mospërf. Gjej një të çarë shfrytëzoj një shthurje të një lidhjejefortë a një dobësim të një bashkimi për të bërë çka dua. Ka marrëçarë (diçka) shih ka marrëplasur (diçka). Mbyll (zë) të çarat ndreq a mënjanoj çdo shthurje të një lidhjejefortë ose çdo dobësim të një bashkimi; sheshoj kontradiktat; mbyll (zë) vrimat. Sjellçara (në diçka) e shthur një lidhjefortë, e dobëson bashkimin; krijon gjendjepasigurt. Thellohençarat dobësohet më tej një lidhje e fortë a një bashkim; shtohen kontradiktat.

ÇARË

ÇÁR/Ë,~A (e) f. sh. ~A, ~AT (të) 1. Hapësirë e ngushtë për së gjati apo vend i hapur tejpërtej në një send nga një goditje ose nga prerja; plasaritje e thellë. E çarë e thellë. Të çarat e murit (e shkëmbit). Të çarat e tokës. E çara e derës. Të çarat e lëkurës. E çara e fustanit (e bluzës). I bëj një të çarë. Merrçarë. Mbyll (zë) të çarat. Shoh nga një e çarë. Veçse ajo të çarën e fustanit e bëri jo nga përpara.
2. fig. Pikë e dobët, e metë, mungesë; zbrazëti. çaratpunë. Pëson një të çarë. I hap një të çarë. I shkaktoiçara. Gjej një të çarë. Mbyllçarat. Depërton nëpërçarat. Të mos lëmë asnjëçarë lidhur me këtë drejtim.
3. fig. Përçarjelind nga kundërtia e interesave ose e qëndrimeve, ndarjevjen nga mosmarrëveshjet. çaramëdha (të thella). Të çaratmarrëdhënie. Të çaratshoqëri. Shkakton një të çarë. Sepse Zoti kishte hapur një të çarë midis fiseveIzraelit.
Sin.: plasaritje, e metë, mungesë, zbrazëti, përçarje, ndarje.


Rezultate të ngjashme

CARABÚJK,~U m. sh. ~Ë, ~ËT bot. Brenga e thiut. Shparg gjethehollë.

Shfaq përkufizimin e plotë →

CARÁC,~I m. sh. ~Ë, ~ËT [CARÁC/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT] bot. (lat. Celtis australis. C. lutea) Dru i lartë i vendeve të ngrohta, me lëvore të lëmuar, me gjethe të vogla të dhëmbëzuara,…

Shfaq përkufizimin e plotë →

CARADÚNG,~U m. sh. ~Ë,~ËT mospërf. Ai që e ka trupin shumë të shkurtër, shkurtabiqi, shkurtalaqi.

Shfaq përkufizimin e plotë →

CARADÚNG,~E mb., mospërf. Shkurtabiq. Djalë caradung.

Shfaq përkufizimin e plotë →

CARADÚNG/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT mospërf. Ajo që e ka trupin shumë të shkurtër, shkurtabiqe, shkurtalaqe.

Shfaq përkufizimin e plotë →

CARÁG/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT Cirua; cironka, gjuhëza.

Shfaq përkufizimin e plotë →

CARÁ/N,~NI m. sh. ~NJ, ~NJTË 1. Secili nga të dy gurët e vendosur në anë të vatrës; gur vatre, buzm. Carani i vatrës. Mbështet mbi caran. Vë mbi caran. Rri pranë caranit. Carani e …

Shfaq përkufizimin e plotë →

CARÁNGTH,~I m. sh. ~A, ~AT bot. Bimë barishtore shumëvjeçare, me rrënjë të gjatë, me një lule në trajtë tufe, me kërcell të lartë, të veshur me gjethe të vogla, të cilat kanë anash…

Shfaq përkufizimin e plotë →

CARÁNGTHTË (i, e) mb., bised. 1. Që të shpon, i kreshtë. Kashtë e carangthtë.2. fig. Që nuk shkon mirë me të tjerët e grindet vazhdimisht; i ashpër, i vrazhdë. Njeri i carangthtë.

Shfaq përkufizimin e plotë →

CARÁNGËT (i, e) mb., krahin. Që është si caran i fortë (dhéu).

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.