Fjalori
CAKË

CÁK/Ë,~AI f. sh. ~A, ~AT Trastë e vogël prej pëlhurehollë ose prej leshi; qeskë. Caka e bukës. Cakë me miell. Mbush cakën. Zë djathincakë. Kulloj niseshtenë në cakë.

CAKË

CÁK/Ë,~AII f. sh. ~A, ~AT fin., vjet. Pjesë e caktuar e një pagese, kuotë. Caka e kamatës. Derdhnin cakat.

CAKË

CÁK/Ë,~AIII f. sh. ~A, ~AT Dhëmb qumështi.

ÇAKË

ÇÁK/Ë,~A f. vet. sh. ~A, ~AT Kokrra misri për kokoshka, pupagjela. Prej një kalliri misri u bënë një hata çaka.

ÇAKË

ÇÁK/Ë,~AI f. sh. ~A, ~AT Vendi ku ndahet uji i një vije që të kalojëarë për ta ujitur; presë. Çakat e arës. Hap (mbyll) çakën. Kthej ujin te çaka.

ÇAKË

ÇÁK/Ë,~AII f. sh. ~A, ~AT Këmborë e vogël që u varet lopëve e qeve. Tingëllima e çakave. I vuri një çakë. I ra çaka.


Rezultate të ngjashme

CÁK/ËL,~LA f. sh. ~LA,~ LAT 1. Kapë e vogël të lashtash, misri etj. Cakla gruri. 2. kryes. në shumës. Lecka; rrecka; rroba të vjetra të grisura. Mbledhin caklat.

Shfaq përkufizimin e plotë →

CÁKËL ndajf. Cakërr. E hodhi cakël në det.

Shfaq përkufizimin e plotë →

CAKËLÍM,~I m. sh. ~E, ~ET Veprimi kur cakëloj dikë a diçka ose kur cakëlohem.

Shfaq përkufizimin e plotë →

CAKËLLÍM,~I m. sh. ~E, ~ET Veprimi kur cakëlloj ose kur cakëllohet diçka. Sin.: çokitje, kërcëllim, kërcitje, përpjekje, cakërrim.

Shfaq përkufizimin e plotë →

►CAKËLL/ÓHET jovep., ~ÚA (u), ~ÚAR vet. v. III, pës. e CAKËLLÓJ. Lugët cakëllohen kur i hedh në lavaman.

Shfaq përkufizimin e plotë →

CAKËLL/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR kal. dhe jokal. Çokas. Cakëlloj gotat. I cakëllonin dhëmbët.Sin.: kërcëlloj, kërcet, përpjek.

Shfaq përkufizimin e plotë →

CAKËLLÚAR (i, e) mb. 1. Që është cakëlluar. Gotë e cakëlluar.

Shfaq përkufizimin e plotë →

►CAKËL/ÓHEM jovep., ~ÓVA (u), ~ÚAR 1. vetv. Lëpihem, lëpij veten. Fëmija cakëlohet kur ha çokollatë.2. pës. e CAKËLÓJ.

Shfaq përkufizimin e plotë →

CAKËL/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR kal., krahin. Lëpij. Cakëloj me gjuhë. Cakëloj buzët pas kafshatës së fundit.

Shfaq përkufizimin e plotë →

CAKËLÚAR (i, e) mb. 1. Që është cakëluar. Karamele e cakëluar. Lugë e cakëluar.

Shfaq përkufizimin e plotë →

CÁKËRR ndajf. 1. Drejt përpjetë, pingul; duke e mbajtur trupin drejt. Dhia bishtin e mban cakërr. Dhi e zgjebur, bishtin cakërr. (fj. u.). 2. Duke e mbajtur trupin drejt e me hijes…

Shfaq përkufizimin e plotë →

CAKËRRÁN,~I m. sh. ~Ë, ~ËT bised. Ai që nuk përfill mendimin e të tjerëve dhe i pëlqen shumë mendja e vet, që e heq veten për më të ditur se të tjerët; ai që shet mend. S’flet dy h…

Shfaq përkufizimin e plotë →

CAKËRRÁN,~E mb., bised. Që i pëlqen shumë mendja e vet dhe nuk përfill mendimin e të tjerëve, që e heq veten për më të ditur se të tjerët; që shet mend.Sin.: mendjemadh, hundëpërp…

Shfaq përkufizimin e plotë →

CAKËRRÁN/E,~IA f. sh. ~E, ~ET bised. Ajo që nuk përfill mendimin e të tjerëve dhe i pëlqen shumë mendja e vet, që e heq veten për më të ditur se të tjerët; ajo që shet mend.

Shfaq përkufizimin e plotë →

CAKËRRÍ,~A f. Shi i ftohtë, i përzier me borë; llohë; acar. Bie cakërrí.

Shfaq përkufizimin e plotë →

CAKËRRÍM,~I m. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi kur cakërroj ose kur cakërrohet diçka, çokitje. Filloi cakërrimi i gotave. Priti të mbushen gotat me raki dhe mori pjesë edhe në cakërrim, duk…

Shfaq përkufizimin e plotë →

CAKËRR/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR kal. 1. Përpjek a përplas lehtë diçka. Cakërroj gotën (faqoren) me dikë. Cakërroj kokën për dere. Njerëzia cakërronin gotat e dyta e të treta. Ai na mbus…

Shfaq përkufizimin e plotë →

CAKËRRÚAR (i, e) mb. 1. Që është cakërruar. Gotë e cakërruar. Enë e cakërruar.2. fig. I acaruar. Muhabet i cakërruar. 3. fig. Që të prek a të lëndon; i thartë; therës. Fjalë e cakë…

Shfaq përkufizimin e plotë →

CAKËSÓR,~E mb. Që ka të bëjë me cakun, që i përket cakut; skajor.

Shfaq përkufizimin e plotë →

CÁKËT (i, e) mb. Që është veshur më hollë se sa duhet.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.