Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
CA/K,~KU m. sh. ~QE, ~QET 1. Vija që kufizon diçka, kufiri; buza në skajet e një sendi. Caqet e arës. Caqet e fshatit. Shënoj caqet.
2. Shkalla më e fundit ose më e lartë e diçkaje, kufiri deri ku arrin diçka ose dikush, skaji i fundit i diçkaje; kufi. Caku i lartësisë. Caku i jetës. Caku më i lartë kulmi.
3. fig. Kufiri që është caktuar ose pranuar për diçka; masa e lejueshme, norma. Caqe të ngushta. Caqet e parashikuara. Caqe kohore. Pa cak e pa anë. Brenda këtyre caqeve. I vë cak. I kapërcen caqet. E kalon cakun. Del jashtë caqeve. Nuk ka cak. Nuk di cak.
4. fig. Shkallë më e lartë që synojmë të arrijmë, pikësynim. Drejt caqeve të reja. Caku i fundit.
5. fig. Pika ose objekti ku përqendrohet vemendja. Familja rrethon gëzueshëm kumbarin, i cili bëhet cak nderimesh.
6. Vendi që zëmë për të ndenjur gjithnjë; vendi ku ngulemi për të jetuar ose për të punuar; bice. Njeri pa cak. Nga caku në cak. Pa plëng e pa cak. Zë (ngul) cakun. Kërkoj cak. Vë cak. Rri (qëndron) në cakun e vet. Dera e përtimit, caku i mjerimit. (fj. u.).
7. Gropëz ku vë thembrën lojtari në lojën e doçkës, bice. Zë cakun. Mbeti pa cak. Ndërroj cakun.
8. Shenjë që vihet si kufi në disa lojëra fëmijësh; një lojë, në të cilën fëmijët mund ta prekin lojtarin kundërshtar deri në një kufi të caktuar. Rri pranë cakut. Luaj cak.
9. sport. Arritje.
10. mat. Madhësi e pandryshueshme, së cilës mund t’i afrohet shumë një madhësi tjetër e ndryshueshme.
11. Afat kohe. I qëndroj cakut. E shkurtoj cakun.
12. bised. Kënd, skaj, qoshe, cep. Caku i shtëpisë. Caku i vatrës. Kur hyjnë në cak të dhëndrit, dalin t’i presin një mijë dasmorë.
✱Sin.: buzë, skaj, brinjë, kënd, cep, zgrip, pikë, prag, caktim, shkallë, masë, gradë, limit, normë, pikësynim, afat, datë, vendndejtje, qendër, qokë, qoshe, bice, arritje.
♦ Pa cak e pa anë pa fund, pa kufi; i pakufishëm, i pamatshëm; pa anë e pa fund. Cak më cak kudo, gjithandej, në të gjitha anët; në çdo kënd; kënd më kënd. Deri në cakun e fundit sa të kem fuqi a mundësi; pa lënë asgjë mangët, deri në fund. Nuk ka cak (dikush) s’e përmban veten, e tepron; nuk njeh (nuk ka) kufi. E kapërceu (e kaloi) cakun (dikush a diçka) e teproi, bëri më shumë nga sa lejohet a nga sa pranohet; e kapërceu (e kaloi) pragun; e kaloi (e kapërceu) kufirin. Ngul cakun (diku) vendosem përfundimisht diku për të jetuar a për të punuar. Pa *plëng e pa cak (pa shtëpi). I vë cak (dikujt) e ndal të mos veprojë a të mos përparojë më tutje, i caktoj një kufi; i vë kufi (sinor). E zuri në cak (dikë) keq. e zuri duke kryer një vepër të keqe; e zuri në gabim a në faj; e zuri me presh në duar.
ÇAK onom. Përdoret si imitim për të shënuar tingullin e dobët që del kur goditet diçka e fortë. Bën çak. Troket çak e çuk. Po bëra çak në portë, ti ngrihu.
♦ Nuk e ka bërë çak (dikush). 1. Nuk e ka shkrehur asnjëherë armën, nuk ka luftuar fare. 2. Nuk ka bërë asnjë përpjekje për diçka, s’ka lëvizur fare; s’e ka vënë ujin në zjarr (për diçka). Pa çak e pa bam (pa bërë as çak e as bam). 1. Pa shkrehur asnjë pushkë, pa luftë. 2. Pa ndonjë mundim, pa përpjekje.
►CÁK/EM jovep., ~A (u), ~UR 1. vetv. Zhvishem; dal i veshur tepër hollë. Cakem nga vapa.2. pës. e CAK. ✱Sin.: zhvishem, shpërvishem, fillakohem, tirihollem.
Shfaq përkufizimin e plotë →CAKÍM,~I m. sh. ~E, ~ET Veprimi kur cakoj ose kur cakohet diçka, prekje e lehtë (me dorë, me këmbë etj.); takim i këmbëve në shtratin e lumit, në fundin e një thellësie.
Shfaq përkufizimin e plotë →CAKÍT (CAKÍS) vep., ~A, ~UR kal. Cakoj. Palla i lëvarej e cakiste përtokë.
Shfaq përkufizimin e plotë →CÁKJ/E,~A f. Veprimi kur cak ose kur caket diçka. Cakje e fëmijës para gjumit. Cakje nga teshat dimërore. ✱Sin.: zhveshje, shpërveshje.
Shfaq përkufizimin e plotë →CÁKLA - CÁKLA ndajf. Në trajtë caklash; tërë rrecka.
Shfaq përkufizimin e plotë →CAK/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR kal. Prek a cakoj me dorë a me këmbë. Cakoj diçka.
Shfaq përkufizimin e plotë →CAK/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR 1. kal. Prek diçka me dorë, me këmbë a me ndonjë pjesë tjetër të trupit, arrij të prek diçka, takoj. 2. jokal., veta III Ndesh në diçka, prek, zë; i afrohet…
Shfaq përkufizimin e plotë →CÁK/Ë,~AI f. sh. ~A, ~AT Trastë e vogël prej pëlhure të hollë ose prej leshi; qeskë. Caka e bukës. Cakë me miell. Mbush cakën. Zë djathin në cakë. Kulloj niseshtenë në cakë.
Shfaq përkufizimin e plotë →CÁK/Ë,~AII f. sh. ~A, ~AT fin., vjet. Pjesë e caktuar e një pagese, kuotë. Caka e kamatës. Derdhnin cakat.
Shfaq përkufizimin e plotë →CÁK/Ë,~AIII f. sh. ~A, ~AT Dhëmb qumështi.
Shfaq përkufizimin e plotë →
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Fjalë që rimojnë ose mbarojnë me të njëjtat germa.
Kërko forma në përkufizime ose shembuj. _
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë