Fjalori
BUZËBARDHË

BUZËBÁRDHË mb. 1. Që i ka buzët të bardha (zakonisht për kafshët). Mace (qen, ka, dhi) buzëbardhë. Na gjen udhës një gomar buzëbardhë e veshgjatë, po i urtë e durimtar. (folk.).
2. Që i janë zbardhur buzët nga pagjakësia a nga ndonjë sëmundje tjetër. Njeri buzëbardhë. Buzëbardhë e shpirtkëllirë. (fj. u.).
♦ Sa *gomarë buzëbardhë (ka)! iron. bised.

BUZËBARDHË

BUZËBÁRDH/Ë,~I m. sh. ~Ë, ~ËT euf. Gomar. I kishte humbur buzëbardhi. Sa buzëbardhë ka udha nuk janë të gjithë të tutë. (fj. u.).

BUZËBARDHË

BUZËBÁRDH/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT zool. Lloj mize sa një bletë, por që s’ka thumb.

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë