Fjalori
BUZËÇARË

BUZËÇÁRË mb. 1. Që i ka buzët të çara, buzëprerë, buzëplasur.
2. fig. Që ka hequr shumë në jetë, që është munduar e është sfilitur nga vuajtjet, që nuk i ka qeshur buza kurrë; i djegur për diçka; buzëplasur. Rrinte buzëçarë. Iku nga kjo botë buzëçarë.
3. si em. m. e f. Sipas kuptimeve të mbiemrit.

BUZËÇARË

BUZËÇÁR/Ë,~I m. sh. ~Ë, ~ËT let., euf. Lepuri (si figurë në përrallat për fëmijë).

Rezultate të ngjashme

BUZËÇARAVESHUR

BUZËÇARAVÉSHUR mb., keq. 1. Buzështrembër, buzëpërveshur.2. Që rri gjithë kohën duke qeshur vend e pa vend; dhëmbëjashtë.3. si em. m. e f. Sipas kuptimeve të mbiemrit. - Erdhi ajo,…

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë