Fjalori
BURBUQE

BURBÚQ/E,~JA f. sh. ~E, ~ET 1. Lule që s’ka çelur ende, sumbull luleje, gonxhe; syth i vogël i paçelur prej nga del lulja, gjethja ose filizi i bimës. Burbuqe trëndafili. Burbuqet e plepit. E bukur si burbuqe. Çel (lëshon) burbuqe. Shpërthejnë burbuqet. Gushën si zambaku, moj, / Buzët si burbuqe, moj. (folk.). O ju, moj lule, / Ju, moj burbuqe, / Disa të bardha, / Disa të kuqe. (folk.).
2. zool. Bukël1.
3. fig. Vajzë e bukur dhe e hijshme. U ngrita me natë, / Me sabahun e parë, / Arriti burbuqja, / Dhe më solli zjarrin. (folk.).

Rezultate të tjera nga lematizimi ose nga ngjashmëria me formën përfaqësuese: BURBUQ
BURBUQ

BURBÚQ,~E mb., fig. 1. Bojëshkurtër, shtatshkurtër; kund. shtatgjatë, shtatlartë, trupgjatë.
2. Që sa ka nisur të rritet e të zbukurohet. Vajzë burbuqe.
3. Gazmor e i dashur, shumë i gjallë e i shkueshëm me të gjithë, fol e qesh. Me zemër (me fytyrë) burbuqe.

BURBUQ

BURBÚQ,~I m. sh. ~Ë, ~ËT zool. Kërmill.

Rezultate të ngjashme

BURBUQEM

BURBÚQ/EM jovep., ~A (u), ~UR vetv. 1. vet. v. III Lëshon a nxjerr burbuqe; mugullon. U burbuq hardhia (molla).2. fig. Çelem e zbukurohem. Burbuqet vajza (nusja).✱Sin.: burbunjoset…

Shfaq përkufizimin e plotë →
BURBUQ

BURBÚQ,~E mb., fig. 1. Bojëshkurtër, shtatshkurtër; kund. shtatgjatë, shtatlartë, trupgjatë.2. Që sa ka nisur të rritet e të zbukurohet. Vajzë burbuqe.3. Gazmor e i dashur, shumë i…

Shfaq përkufizimin e plotë →
BURBUQ

BURBÚQ,~I m. sh. ~Ë, ~ËT zool. Kërmill.

Shfaq përkufizimin e plotë →
BURBUQARE

BURBUQÁRE mb. Me faqe si burbuqe. Vajzë burbuqare.

Shfaq përkufizimin e plotë →
BURBUQJE

BURBÚQJ/E,~A f. 1. Çelja e burbuqeve, mugullim. Koha e burbuqjes së luleve.2. fig. Koha kur fillon të zbukurohet (për vajzat). Në moshën e burbuqjes.

Shfaq përkufizimin e plotë →
BURBUQOHEM

►BURBUQ/ÓHEM jovep., ~A (u), ~UR poet. 1. vetv., vet. v. III Bëhet si burbuqe; lëshon a çel burbuqe, lulëzon. Lulet u burbuquan, / Vashat u martuan. (folk.).2. pës. e BURBUQÓJ.

Shfaq përkufizimin e plotë →
BURBUQOJ

BURBUQ/ÓJ vep., ~ÓI, ~ÚAR edhe fig., kal. Bëj si burbuqe; çel, lulëzoj. Hëna burbuqonte ujërat.

Shfaq përkufizimin e plotë →
BURBUQUR

BURBÚQUR (i, e) mb. 1. Që ka nxjerrë burbuqe, që ka lulëzuar. Trëndafil i burbuqur.2. fig. I zbukuruar, i lulëzuar.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë