Fjalori
BUKËVALE
BUKËVALE

BUKËVÁL/E,~JAI f. sh. ~E, ~ET 1. gjell. Bukë e thërrmuar, e përvëluar me ujë valë, me vaj ose me gjalpë dhe e përzier zakonisht me djathë; gatesë me miell misripërzier me djathëpërvëlohet me gjalpë; valë, papare. Bukëvale me djathënjomë. E ushqente (e rriti) me bukëvale. Një çanak me bukëvale. Shkërmoqet si bukëvale. Të voglën ta marr për fare, / Ta gjezdis malemale, / Ta ushqej me bukëvale. (folk.).
2. etnogr. Ëmbëlsirë me kulaçthërrmuar në ujë valë, me gjalpë dhe me sheqer, që bëhet zakonishtditët e para pas lindjesfëmijës. Vajti me bukëvale. Aromë bukëvaleje.
3. fig. Dhe i shkrifët e i butë. E bëri tokën si bukëvale.
Sin.: valë, valëbukë, papare, përvëlorë, paçamur, kryelanë, dërrmake.

BUKËVALE

BUKËVÁL/E,~JAII f., krahin. Ylber.

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.