Fjalori
BUJTJE

BÚJTJ/E,~A f. 1. Kalim i natës në një bujtinë. Vend për bujtje.

2. Ndejë për ca ditë diku si mysafir te dikush; banim, fjetje e përkohshme. E ndryshonim bujtjen gati çdo natë.

Sin.: fjetje, banim, përbujtje.

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.