Fjalori
BUJTI

BUJTÍ,~A f. sh. ~, ~TË Banesë, mjedis banimi; vend për të bujtur, bujtinë.


Rezultate të tjera nga lematizimi ose nga ngjashmëria me formën përfaqësuese: BUJ
BUJ

BÚJ,~I m. sh. ~A, ~AT zool. (lat. Hyla arborea) Gargaliq.

BUJ

BÚJI vep., ~TA, ~TUR jokal. 1. Kaloj natën ose rri për ca ditë diku si mysafir; banoj, fle përkohësisht. Buj te një mik. Bujtihotel. Shtëpia ku bujti Bajroni. - Erdha për të bujtur këtu. Harronke bujtur këtu. - Ku do të buni sonte? Aty bunin edhe turistëhuaj. Pallati i botës s'të bun, kasollja jotebun. (fj. u.).
2. etnogr. Kaloj disa ditë te njerëzit e mi, zakonisht pas martesës, vete për disa ditëderëbabait, shkojgjini (për nuset). Shkoibujë te të vetët. E mori vajzën për të bujtur.
Sin.: banoj, fle, përbuj.
Ku bun s’bun (dikush) nuk qëndron gjatë në një vend; nuk është i ngulur diku, lëviz shumë; ku gdhihet s’ngryset.

BUJ

BÚJII vep., ~TA, ~TUR kal. Ndjek, përzë, dëboj. E bun rreziku (dikë) e ndjek rreziku.


Rezultate të ngjashme

BUJTÁR,~E mb. Mikpritës. Njeri bujtar. Miq bujtarë e të dashur.Sin.: derëhapur, derëçelur, i pritur, i pritshëm, pritës, bukëdhënë, bukëdhënës, i bujtshëm, përbujtës, bukëbardhë.

Shfaq përkufizimin e plotë →

BUJTÁR,~I m. sh. ~Ë, ~ËT 1. Bujtës.2. Ai që pret miq në shtëpinë e tij, i zoti i shtëpisë. Bujtari ka mjaft miq besnikë.3. I zoti i bujtinës, bujtinar.

Shfaq përkufizimin e plotë →

BUJTH,~I m. sh. ~A, ~AT zool. Bulkth, cinxër.

Shfaq përkufizimin e plotë →

BÚJTJ/E,~A f. 1. Kalim i natës në një bujtinë. Vend për bujtje.2. Ndejë për ca ditë diku si mysafir te dikush; banim, fjetje e përkohshme. E ndryshonim bujtjen gati çdo natë.Sin.:

Shfaq përkufizimin e plotë →

BUJT/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR 1. jokal. Buj, kaloj natën diku.2. kal. Buj, strehoj dikë për një natë.

Shfaq përkufizimin e plotë →

BÚJTUR (i, e)I mb. 1. I ndenjur, i fjetur. Uji i pellgut është i bujtur.2. Që ka qëndruar ca kohë pasi është gatuar ose pasi është prodhuar dhe që zakonisht ka humbur cilësitë si u…

Shfaq përkufizimin e plotë →

BÚJTUR (i, e)II mb. 1. fig. Që nuk nxitohet për të bërë diçka, i matur, i kujdesshëm, që mat dhjetë herë e pret një herë. Njeri i bujtur.2. Mikpritës, bujar. Shtëpi e bujtur. Vend …

Shfaq përkufizimin e plotë →

BUJTUR,~A (e) f. sh. ~A, ~AT (të) 1. Bujtje.2. Vend ku mbahen kafshët. Kafshët e samarit i futën në një të bujtur.

Shfaq përkufizimin e plotë →

BÚJT/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT Vend për të kaluar natën; bujtinë.

Shfaq përkufizimin e plotë →

BÚJTËS,~E mb. 1. Që bun, që kalon natën diku. Ka ardhur bujtës te ne. Vendet bujtëse.2. spec. Që bëhet shtrat për diçka, mbartës. Organizëm bujtës. Qelizë bujtëse. Bimë bujtëse.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.