Fjalori
BUJTËS

BÚJTËS,~I m. sh. ~, ~IT 1. Ai që kalon natën ose fle përkohësisht diku, ai që rri një natë a më shumë si mysafir te dikush, ai që vjen për të bujtur; ai që rri disa ditë në një vend; bujtar. Bujtëspërhershëm. Bujtësit e hanit. Bujtëslargët. Nuk jemi as të huaj e as bujtës. Vijnë shumë bujtës. Presim përherë bujtës.
2. spec. Ai që bëhet shtrat për diçka, mbartës. Bujtës ndërmjetës (përfundimtar) i larvave. Bujtësit e mikrobeve. Raporti parazit - bujtës.


Rezultate të ngjashme

BÚJTËS/E,~JAI f. sh. ~E, ~ET zool., krahin. Mollëkuqe, buburizë.

Shfaq përkufizimin e plotë →

BÚJTËS/E,~JAII f. sh. ~E, ~ET Ajo që rri një natë a më shumë si mysafire diku a te dikush. Bujtëse të moshuara.

Shfaq përkufizimin e plotë →

BUJTËSÍ,~A f. Mikpritje. Bujtësia ndihej ngado.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.