Fjalori
BUHITJE

BUHÍTJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi kur buhit dikë a kur buhitem; velje, tejngopje.
2. Gjendja kur buhitemi.
Sin.: velje, velitje, tejngopje, veselitje.


Rezultate të tjera nga lematizimi ose nga ngjashmëria me formën përfaqësuese: BUHIT
BUHIT

BUHÍT vep., ~A, ~UR kal. 1. Vel1. E buhiti ëmbëlsira. Dasma i buhitigjithë.
2. fig. E bëj dikë të mos ndihet më për diçka, duke ia plotësuargjitha kërkesat a nevojat, e kënaq jashtë mase; e vel. Buhitën një gëzimpapritur. Kënga i buhitshpirt. Kur të buhit e mira, nuk e njehmirën. (fj. u.).
Sin.: vel, velit, tejngop, veselit.

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.