Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
BUCÉL/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Enë e drunjtë si fuçi e vogël që përdoret për të mbajtur ujë të pijshëm; enë prej balte a prej druri, zakonisht me lëfyt dhe e sheshtë nga njëra anë, që përdoret për ujë; fytak. Me bucelë krahut. Pi ujë nga bucela. Bucelë pa rrathë (keq.) njeri që nuk e mban fjalën; ai që i bën lak fjalës së dhënë. Bucelën ngarkuar, / shaminë në dorë, / Shkoje për në gurrë, / Moj vetullakurorë. (folk.). Kali ha tagji, gomari ngre bucelat. (fj. u.). Nuk mbushen bucelat me fjalë të thata. (fj. u.). Breshka shan boblën e kungulli shan bucelën. (fj. u.).
2. Pjesë e rrumbullakët në qendër të rrotës së qerres etj., ku bashkohen spicat, rrezet ose telat dhe ku futet boshti. Bucela e qerres. Bucela e rrotës së mullirit. Bucela e biçikletës. Rrathët e bucelës.
✱Sin.: bulirë, cumër, brinjë, bucë, bukli, burikë, bacungë, brijë.
♦ Prish bucela (bute) e bën kënaçe (dikush) prish diçka të madhe e me vlerë për të rregulluar një vogëlimë me më pak vlerë; prish shtëpi e bën kasolle; qep një pëllëmbë e shqep një pash; gris gjirin e arnon pëqirin.
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë