Fjalori
BUCAT

BUCÁT (BUCÁS) vep., ~A, ~UR krahin., kal. Nuk e lë të qetë dikë, e ngacmoj, e cyt vazhdimisht, i rri gjemb dikujt. - Mos e bucat plakun, se të ka bërë kokën!

Rezultate të tjera nga lematizimi ose nga ngjashmëria me formën përfaqësuese: BUC
BUC

BUC,~I m. sh. ~A, ~AT Gishti i vogël i dorës a i këmbës. Ndrydhi bucin.

BUÇ

BUÇ,~E mb. Që e ka fytyrën të mbushur; i shëndoshë, buçko.
✱Sin.: i shëndoshë, i mbushur, rrumbullak, buçkan, buçko, buçkaran, buçkamadh, buçkë, buçko, topolak, topçe, topurruk, poç.

BUÇ

BUÇ ndajf. Mënyrë loje barinjsh me një gur të vendosur mbi një tjetër, që gjuhet për t’u rrëzuar nga një largësi rreth dhjetë metra, për të qenë fitues. Luajnë buç.

BUÇ

BUÇ,~II m. sh. ~E, ~ET krahin. Xhungë, bullungë. Buçi i lisit. Buçi i gishtit. Iu bë një buç. Vë buç nxjerr bark, fryhet më një anë.

BUÇ

BUÇ,~III m. sh. ~A, ~AT 1. zool., bised. Gjarpër; nepërkë. Këmisha e buçit. Bar buçi (bot.).
2. folk. Qenie e përrallave për të trembur fëmijët; gogol. U tremb fëmija nga buçi. - Të erdhi buçi, po fli!
3. bot. (lat. Geranium pusillum) Bar gjarpri, rruka e malit, bar buçi.
✱Sin.: gogol, buzhel, gogoc, kokodhon, kore, manxhuk, shpif.

Rezultate të ngjashme

BUCATEM

►BUCÁT/EM jovep., ~A (u), ~UR krahin. 1. vetv. Ngacmohem me dikë, cytem, ngucem.2. pës. e BUCÁT.

Shfaq përkufizimin e plotë →
BUCATJE

BUCÁTJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET krahin. Veprimi kur bucat dikë a kur bucatem; ngacmim, cytje, ngucje.

Shfaq përkufizimin e plotë →
BUCAJKË

BUCÁJKË mb. 1. Fytyrërrumbullake dhe e shëndetshme. Fëmijë bucajkë.2. si em. f. Sipas kuptimit të mbiemrit.

Shfaq përkufizimin e plotë →
BUCAK

BUCÁK,~EI mb. 1. I fryrë; me trup të shkurtër e të ngjeshur. E bëj barkun bucak. Burrë bucak.2. si em. m. e f. Sipas kuptimit të mbiemrit.

Shfaq përkufizimin e plotë →
BUCAK

BUCÁK,~EII mb. Moçalor, që s’e kullon ujin. Vend bucak. Tokë bucake.

Shfaq përkufizimin e plotë →
BUCAK

BUCÁK,~UI m. sh. ~Ë, ~ËT Enë e drunjtë me lëfyt, që përdoret për ujë, bucelë e vogël, kënaçe, fytak. Lëfyti i bucakut. Mbanim ujë me bucak. Pinte verë prej bucakut.

Shfaq përkufizimin e plotë →
BUCAK

BUCÁK,~UII m. sh. ~Ë, ~ËT Vend që mban ujë, që s’e kullon ujin; ligatinë, moçal. Çoi buallicat në bucak.

Shfaq përkufizimin e plotë →
BUCALLË

BUCÁLL/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT Shkopi i tundësit të qumështit. Tundte kosin me bucallë.✱Sin.: tundës, rrahës, filiç, punëtore, xhullirë.

Shfaq përkufizimin e plotë →
BUCAN

BUCÁN,~I m. sh. ~A, ~AT anat., krahin. Kofshë. Bucani i këmbës.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë