Fjalori
BUCAK

BUCÁK,~EI mb. 1. I fryrë; me trupshkurtër e të ngjeshur. E bëj barkun bucak. Burrë bucak.
2. si em. m. e f. Sipas kuptimitmbiemrit.

BUCAK

BUCÁK,~EII mb. Moçalor, që s’e kullon ujin. Vend bucak. Tokë bucake.

BUCAK

BUCÁK,~UI m. sh. ~Ë, ~ËT Enë e drunjtë me lëfyt, që përdoret për ujë, bucelë e vogël, kënaçe, fytak. Lëfyti i bucakut. Mbanim ujë me bucak. Pinte verë prej bucakut.

BUCAK

BUCÁK,~UII m. sh. ~Ë, ~ËT Vendmban ujë, që s’e kullon ujin; ligatinë, moçal. Çoi buallicatbucak.

BUÇAK
BUÇAK

BUÇÁK,~U m. sh. ~Ë, ~ËT zool. Këlyshi i buçes.


Rezultate të ngjashme

BUCÁJKË mb. 1. Fytyrërrumbullake dhe e shëndetshme. Fëmijë bucajkë.2. si em. f. Sipas kuptimit të mbiemrit.

Shfaq përkufizimin e plotë →

BUCÁLL/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT Shkopi i tundësit të qumështit. Tundte kosin me bucallë.Sin.: tundës, rrahës, filiç, punëtore, xhullirë.

Shfaq përkufizimin e plotë →

BUCÁN,~I m. sh. ~A, ~AT anat., krahin. Kofshë. Bucani i këmbës.

Shfaq përkufizimin e plotë →

BUCÁT (BUCÁS) vep., ~A, ~UR krahin., kal. Nuk e lë të qetë dikë, e ngacmoj, e cyt vazhdimisht, i rri gjemb dikujt. - Mos e bucat plakun, se të ka bërë kokën!

Shfaq përkufizimin e plotë →

►BUCÁT/EM jovep., ~A (u), ~UR krahin. 1. vetv. Ngacmohem me dikë, cytem, ngucem.2. pës. e BUCÁT.

Shfaq përkufizimin e plotë →

BUCÁTJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET krahin. Veprimi kur bucat dikë a kur bucatem; ngacmim, cytje, ngucje.

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.