Fjalori
BUBUTIJ

BUBUTÍ/J vep., ~VA, ~RË jokal. 1. Ia bëj “bu-bu” me zë të lartë për shkak të një dhembjeje, të një vuajtjeje, të një fatkeqësiepapritur a të një shqetësimimadh; thërres fort, ulërij. Bubutinte e tmerruar. - Mos u anko e as mos bubutij. Ikin e bubutijnë. Bubutimë sa na hante zëri.
2. Bubullon2. Bubutin tërë pylli.


Rezultate të ngjashme

BUBUTÍM/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Veprimi kur bubutij me zë të lartë a me ulërimë; rënkim me “bu-bu” nga dhembja, nga dëshpërimi, nga një fatkeqësi etj. Bubutima e burrave (e grave). …

Shfaq përkufizimin e plotë →

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.