Fjalori
BUBITJE

BUBÍTJ/E, ~A f., bised. 1. Veprimi kur bubit dikë a kur bubitem; çmorritje, pastrim nga morrat, dëlirje.
2. Gjendja kur bubitet dikush; marrosje, çmendje, lajthitje. Arriti deribubitje.


Rezultate të tjera nga lematizimi ose nga ngjashmëria me formën përfaqësuese: BUBIT
BUBIT

BUBÍT (BUBÍS) vep., ~TA, ~TUR bised. 1. kal. Bubërroj1.
2. jokal. Bëj si i çmendur; bëhem keq nga nervat. Bubiti djali.
3. kal. E tërboj dikë, e luaj nga fiqiri, e luaj mendsh. - Mos më bubit mua!

Kliko këtu për të parë përdorime të mundshme të kësaj fjale (ose të ngjashme) në përkufizime të fjalëve të tjera (rezultate në kontekst)

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.